Categoriearchief: Meditatie

7 Kruiswoorden 7 Lichtpunten

Grote verzuchtingen, sterke mokerslagen, met stem verheven verstillingen, zo klinken de laatste kruiswoorden van Jezus Christus op Golgotha. Ik raak diep onder de indruk wat de Heer weet te zeggen in die krachtige uitingen uitmondend in het moment dat Jezus de Geest geeft. Dan is het inmiddels aardeduister (Lucas 23, vers 44 en 45) Het licht is gedoofd. Althans, dat dácht ik altijd.

Goede Vrijdag

Tijdens een kerkdienst op Goede Vrijdag waar ik als voorganger per kruiswoord steeds één van de zeven brandende kaarsen op de liturgische tafel uitblies, kwam ik tijdens het stiltemoment op een ander spoor. Tot dan toe beleefde ik de kruiswoorden als zevenstanden-dimmer waarmee ik het licht uiteindelijk helemaal uit zet. Echter, doet de Heer Jezus juist geen licht áán, net zoals zijn Vader en onze God “licht” roept waar de chaos en het ledige van de wereld, het tohoewabohoe, in een ander licht komen te staan?

Menora

Thuis ben ik verder gaan denken en ik kwam uit bij de zevenarmige kandelaar, de menora, zie o.a. Exodus 25, vers 31 t/m 40. Deze van massief goud gemaakte en rijk versierde kandelaar kreeg een plek eerst in de mobiele ontmoetingstent en later in de door koning Salomo gebouwde tempel in Jeruzalem. De lampen van de menora werden dag en nacht brandende gehouden, Leviticus 24, vers 4. De menora staat symbool voor Israël die het licht is voor alle volken (Jesaja 60, vers 3). In Spreuken 20, vers 27 lees ik, dat het licht van de Heer de geest van de mens verlicht, “het dringt door tot in zijn diepste gedachten” (NBV21)

Licht voor de wereld

Lees verder 7 Kruiswoorden 7 Lichtpunten

Pasen opent de deur

De moeder bidt tot op hoge leeftijd voor haar zoon. Hij gaat al jaren niet meer naar de kerk. Hij heeft het instituut en het bijbehorende geloof achter zich gelaten, zo had ze mij verteld. Ik kom in aanraking met hem, als zij is overleden. De uitvaart vanuit de kerk doet hij enkel voor zijn moeder.

“Liefst had ik er geen dominee bij gewild. Ik doe dit uit respect voor mijn moeder”,

zo zegt hij tegen me. Na de uitvaart van zijn moeder in de kerk waar ze altijd kwam, zie ik hem niet meer. Tot een half jaar na de begrafenis. Ik weet dat nog heel goed. Hij zit daar in de kerkzaal. Ik ben verbaasd. “Huh?”, frons ik lichtvoetig. Hij knipoogt terug.

Geraakt in het hart

Na afloop van de dienst spreek ik hem aan, als de kerk uitgaat: “Wat leuk dat je er bent!” “Ja”, zegt ie, “ik moest er zijn vanmorgen. De deur van de kerk staat open, als spiegel van de deur van mijn hart. Volgende week ben ik er weer.”
Inderdaad, hij is er weer. Hij was geraakt door een lied. Door één zin in mijn preek toen, de sfeer, door God. Zo is een gebed verhoord van een moeder die het niet meer mee kon maken.

Geopende deur

Lees verder Pasen opent de deur

Wat betekent het om te leven?

Hoelang uw verblijf op deze kleine planeet ook mag duren en wat u ook mag overkomen, het belangrijkste is dat u van tijd tot tijd de heerlijke streling van het leven voelt.”

Ik voelde het kippenvel op mijn armen komen, toen ik deze woorden las. Ik kom ze tegen als citaat uit het boek Leven in volheid. Een christelijke verbeelding van Timothy Radcliffe (2021). Daarin staat hij uitgebreid stil bij de vraag: “Wat betekent het om te leven?” De van christelijke origine Dominicaanse auteur zegt, dat het christelijk geloof vrijwel geheel om déze vraag draait. Hij verwijst naar Jezus Christus die zegt in Johannes 10, vers 10:

“Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.” (NBV21)

De heerlijke streling van het leven – wat kan ik mij daarbij voorstellen? Heb jij lezer er een beeld bij? Of een ervaring?

Streling

Radcliffe vertelt over de oorsprong van het citaat. Dat komt van een oorlogscorrespondente die een bochtig leven leidt vol schoonheid, goedheid, absurde en pijnlijke wendingen, lachen en huilen. Uiteindelijk wordt ze ziek. Ze stelt zichzelf de vraag of ze er niet zelf een einde aan zal maken. Ze wordt aan het denken gezet door de woorden van de heerlijke streling van het leven.  Wat is die streling dan?

Lees verder Wat betekent het om te leven?

Kijken onder de motorkap

Het is alweer even geleden. Ik reed in mijn Cadillac STS op de snelweg terug naar huis na een kerkdienst in den lande. Ineens viel alles uit onder de motorkap: de motor stopte ermee, alle lichten die normaal branden in de auto en daarbuiten doofden uit; alles ging op zwart. In een vlaag van verstandsverlichting zette ik de automaat in “vrij” zodat de auto kon blijven rollen.
Ik kon de auto zo goed en zo kwaad manoeuvreren richting de vluchtstrook. Het was gelukkig niet erg druk op de weg. Na eenmaal de bolide geparkeerd te hebben én een paar keer diep ademhalen besefte ik: ik heb geluk gehad, een engeltje op mijn schouder. Naast de opluchting voelde ik irritatie en verzuchtte: “Hoe kan dat nou?!”

Ziekenhuis

Zo voelde het voor mij ook half september vorig jaar. De Startzondagdienst was geweest in onze Alexanderkerk. Het seizoen 2021-2022 was officieel geopend met energie en vreugde, zo merkte ik ook bij de gemeenteleden die erbij waren. Te midden van alle coronamaatregelen wilden we als gemeente graag aan de slag. Daags na de opening moest ik naar het ziekenhuis voor een dubbele liesbreukoperatie.

Lange_Land_Ziekenhuis Zoetermeer (foto S.J. de Waard via Wikipedia)

De verwachting was een week of wat rust houden en dan weer wat gaan doen. De nasleep van de narcose bleek heftiger dan eerst gedacht. Ik bleef maar moe. Zo stond ineens mijn wagen van werken in de Alexanderkerk, in dit stukje van Gods grote Wijngaard, stil.  “Hoe kan dat nou?! Ik ben toch verder gezond?”

Kortsluiting

Lees verder Kijken onder de motorkap

Zwijgt God in alle talen of is Hij de stem achter jou?

Zware stem

Als 10-jarig jochie zag ik de film The Ten Commandments van Cecil B. DeMille uit 1956 in de theaterzaal van het dorp waar ik toen woonde. De regisseur brengt op spectaculaire wijze de bevrijding van het volk van Israël uit Egypte in beeld. Eén van de hoofdrolspelers in de film is, als ik het zo mag zeggen, God. Niet echt zichtbaar, zeker niet zwijgend, juist hoorbaar.
Filmmaker DeMille koos voor een donkere en zware stem. Die klonk op volle kracht in de zaal waarbij ik mijn stoel zachtjes voelde vibreren. Als ik de Bijbel lees waar God spreekt, dan heb ik meestal de neiging om die stem uit de film te horen.

Een voorbeeld uit de film waar God Mozes roept en Zichzelf voorstelt aan hem (zie voor de Bijbeltekst: Exodus 3, klik hier)

Zwijgen van God – onleefbaar

Hoe de stem van God nou echt klinkt? Mensen die schrijven over het horen van de Gods stem vertellen eigenlijk nooit hóe die stem dan ‘klinkt’. Wel wat de stem allemaal oproept en de mens een zet geeft in geloof en leven. In het pastoraat kom ik als dominee in aanraking met mensen die het zwijgen van God haast onleefbaar vinden. Geen antwoord op hun gebed met een bevestiging in de trant van “Ik heb je gehoord”. En wat te denken van de stilte van het huis na het verlies van een partner: Lees verder Zwijgt God in alle talen of is Hij de stem achter jou?

Jezus komt buurten

Zuiver op de graat?

We maken een coming-out én een coming-in mee als je het bijzondere verhaal over Zacheüs en Jezus Christus leest in Lucas 19, vers 1 t/m 10. Zacheüs had een beroerde reputatie in de stad Jericho. Hij werkt voor de Romeinen als oppertollenaar en hoofd van een corrupt systeem: tol heffen en vooral afromen. Van dat gestolen goed verrijkte hij zichzelf ten koste van de toch al dunne beurzen van de gemiddelde Israëliet. Zacheüs werd met de rug aangekeken. Zijn joodse naam zakkai (in het Grieks Zacheüs) betekent “zuiver op de graat, reine, schone” – tsja, what’s in a name… Een naam zegt maar weinig over iemands ziel, biografie en persoonlijkheid.

Zacheüs is in de kast van de (voor)oordelen van de massa gestopt. Zou ik hetzelfde doen vanuit dat bepaalde onderbuikgevoel? Als ik bijvoorbeeld de verhalen lees in de krant over bankiers die grote bijdragen blijven ontvangen, terwijl ze foute beslissingen hebben genomen, ten koste van vertrouwen van andere mensen.

Hoe reageer je daarop als christen? Lees verder Jezus komt buurten

Perslucht

Perslucht en de Heilige Geest – deze combinatie zal niet direct voor de hand liggen. Toch is er iets over te zeggen.  Omdat mijn blog over de Heilige Geest goed gelezen werd en wordt, bied ik graag wat extra materiaal om nog wat mediteren op de betekenis van de Geest van God in ons leven.

Lemen pop wordt mens

De Heilige Geest komen we gelijk op de eerste pagina van de Bijbel tegen. Onbekommerd laat de schrijver van dit Bijbelboek de Geest en God Zelf aan het licht komen.

Lamp in het zand (Glen Carrie @unsplash)

Lees maar in Genesis 1, de eerste paar verzen. De Geest zweeft over het toehoewabohoe, het woeste en het doodse dat er is in de wereld. God roept “Licht” en is licht. Na vijf dagen begint God met het kroonwerk: het scheppen van de mens naar Zijn beeld gelijkenis. In het tweede scheppingsverhaal dat begint in Genesis 2, vers 4b horen we over God die eerst de mens formeert. God blaast de neus van de lemen pop die lijkt op een mens, vol. De G/geest komt nu in de mens en brengt hem/haar op spanning. In Job 33, vers 4 lezen we dat Geest van God ons heeft gemaakt en dat de Adem van God ons doet leven. In datzelfde hoofdstuk, vers 6 staat ook een belangrijke zin die in onze tijd van #BlackLivesMatter, Lees verder Perslucht

Biografie van de Geest

Geen begin en eind

Waar begin ik aan…. een korte biografie schrijven over nota bene de heilige Geest van God. Hoe kan ik van een ongrijpbaar onderwerp iets tastbaars en mededeelzaams maken? Als biografieën een overleden persoon als onderwerp hebben, dan is er een begin en een einde. Er zijn ook (auto-)biografieën van en over (nog) levende personen. Het begin is er, het einde ligt in Gods horizon. Maar hoe doe ik dat als het gaat om de Geest die ooit begonnen is en geen einde kent, niet is te vatten in de menselijke tijdlijn?

Bladeren in de Bijbel

Beginnen met bladeren in de Bijbel is een goede start: de Geest van God komen we direct in het begin van de Bijbel tegen. Er is geen inleiding of voorwoord, ineens is de Geest daar, Genesis 1, vers 1:

In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was nog woest en doods, en duisternis lag over de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water. God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht. 

Een boek licht op, God schrijft geschiedenis (Foto: olena sergienko @unsplash)

Er is duisternis. Het levensboek van de schepping is nog dicht, alsof de Geest de eerste lezer wordt. Dan ineens knipt God (een) licht aan en het verhaal van God en onze wereld kan beginnen.

De Geest is dus ahistorisch, net als God Zelf: woordloos, zwevend, broedend, afwachtend, los van iedere tijdlijn en historie. Het Hebreeuwse, vrouwelijke (!) woord voor “geest” in het Oude Testament luidt ruach. Andere vertalingen zijn wind, luchtstroom, bezieling. Het woord is verwant met rawach. Dat is te vertalen als “ruiken” en ruiken doen we met onze neus.

In het Nieuwe Testament horen we van pneuma, Grieks voor “Geest”. Regelmatig is pneuma gepaard met het woord Hagion, “heilig”, zoals in Lucas 3, vers 22 waar we horen van de heilige Geest die in de gedaante van een duif op Jezus neerdaalt, als Hij gedoopt wordt door Johannes de Doper.

Bladerend tot aan het slot van het boek Openbaring, dan zijn we inmiddels 66 Bijbelboeken verder, horen we een sprekende Geest die samen met de bruid, de kerk, zegt: “Kom!” (Openbaring 22, vers 17)

Hij heeft door de Bijbel heen een hele geschiedenis meegemaakt, menselijk gesproken. Tussen de eerste en laatste bladzijde van de Bijbel komt Gods Geest op allerlei manieren in actie en ter sprake waardoor Zij zich meer en meer ontvouwt.

Ontvouwen

Wat ik inmiddels geleerd heb van het lezen van biografieën is dit: Lees verder Biografie van de Geest

Hoe houd je je geloof fris?

Je kent ze wel, uitdrukkingen met het woord fris erin: een “frisse start”, “met frisse moed”,  “fris en fruitig”. “Fris” slaat op een frisdrank of wordt gebruikt om iets of iemand aan te duiden in de trant van nieuw, onbevangen, luchtig of hygiënisch. Natuurlijk kan fris slaan op gevoelstemperatuur, zeker nu de dagen wat kouder worden.

We hebben inmiddels een frisse start van het kerkelijk jaar achter de rug, begonnen met Advent begin december vooruitlopend naar het Kerstfeest: Jezus Christus, het Licht voor de wereld, is ons geschonken, omdat God jou en mij liefheeft.
Trouwens, mij is opgevallen dat het verlangen naar licht dit jaar heel vroeg is begonnen in onze stad. Tot mijn verbazing zag ik reeds eind oktober een kerstboom in een automaterialenshop. De verkoper zei het op z’n Rotterdams: 

“Ik ben die corona zo zat! Gewoon wat gezelligs in mijn winkel, dat wil ik.”

Op een groot woonkamerraam in de wijk zie ik kleurige engeltjes geplakt met de vleugels wijd. De tuincentra en kerstwinkels hadden zich op voorbereid op een zeer goed jaar wat betreft kerstverkopen, alleen de harde lockdown deed geen goed. Nu is het zo voelbaar: de mens snakt naar verbondenheid, gezelligheid, licht in de duisternis.

Fris 2021

Het jaar 2020 verspringt naar een fris nieuw jaar, 2021. We laten een veelbewogen, raar corona-jaar achter ons, niet alleen voor ons leven en voor onze samenleving, ook voor ons als Alexanderkerk-gemeente. Wat zal het nieuwe jaar voor ons als gemeente brengen? Ik hoop van harte dat we de schouders zetten onder een frisse manier van kerk-zijn, waar inspiratie, energie, geloof en vriendschap voeding vinden in God als Bron van alle leven.

Voorzijde boek “Hoe houd je het geloof fris?”

 

Fris boekje

Ik ga nog een stapje verder wat betreft het woord “fris”. Lees verder Hoe houd je je geloof fris?

De mystieke Kuyper

“Onder, dieper nog dan uw hart leeft uw ziel”, zo begint dr Abraham Kuyper (1837-1920) zijn meditatie over Psalm 73,vers 28 (Nabij God te zijn, boek I, 1908, p.1). Dit prikkelt mijn visuele voorstellingsvermogen. Of wat te denken van  deze verrukkelijke zinnen in een andere meditatie over het grote gebod en dan met name over God liefhebben met geheel uw ziel (Matteüs 22, vers 37) in het Nederlands van begin 20e eeuw:

“Eerst als het wordt een God liefhebben ook met geheel uw hart, begint die liefde in echt menschelijke gewaarwording u te doortintelen. Die liefde van het hart is onweerstaanbare wederzijdsche aantrekking.
Meer dan eens wordt ze daarom als “een kleven van de ziel aan God” in de Schrift aangeprezen. […] Wat nu in de natuur aantrekkingskracht heet, heeft in het geestelijke liefde. Liefde is niet iets gemaakts, iets bestudeerds, maar een vanzelfsheid.” (p.248)

Smaakmakers

Alleen al die woorden ‘doortintelen’, ‘het kleven van de ziel aan God’ en ‘vanzelfsheid’ zijn smaakmakers in deze zinnen. Moeten ze gelijk begrepen worden? Nee, daarvoor zijn het meditaties. Deze meditatieve teksten zijn vruchten van Kuypers persoonlijke omgang met God. Geen exegetische spitsvondigheden of wat pennenstreekjes die zo weer vergeten zijn. De hooggeleerde is nederig naar God toe. God is groots in hoe Hij de mens aanraakt. Die ontmoeting mondt uit in “volzaligheid” (p.3). De pen van Kuyper schetst die majestueus.

Ik moest even met mijn ogen knipperen, Lees verder De mystieke Kuyper

Rups wordt vlinder

Inmiddels vormen stapels kranten en boeken zich tot een Klaagmuur van de mensheid. het nieuws dat we lezen en zien, wat we ervaren in de wereld van alledag: het spat van je platte tv-scherm. Het doet wat met me. Van Covid-19 of corona-virus zijn we nog niet verlost.  Van de week weer nieuwe maatregelen en dringende adviezen vanuit de overheid.
Maatschappelijk en sociaal ervaar ik veranderingen in hoe we met elkaar omgaan. Nepnieuws, alternatieve feiten, complottheorieën tieren welig. Wat is nou mijn en jouw houvast?

Trots

In Matteüs 24 zijn de leerlingen van Jezus geheel zeker. Ze vestigen zijn aandacht op de tempelgebouwen (vers 1). Hun houvast is de tempel in Jeruzalem. Daar zijn ze trots op. Het gebouw is het zichtbare en betrouwbare teken dat God dichtbij de mensen wil zijn. Het huis van God belichaamt kracht en eigenwaarde. Daar wordt verzoening gebracht tussen hemel en aarde: God vergeeft de mens. De tempel is embleem voor een nieuwe start.

Reconstructie Tempel van Jeruzalem (bron: www.bijbelin1000seconden.be)

 

Alexanderkerk

Net als onze Alexanderkerk: het fiere en markante Lees verder Rups wordt vlinder

Een glaasje water

Voor Stichting Grote Witte Tent (GWT) heb ik een vlog gemaakt getiteld “Een glaasje water”; een overweging voor de zondagmorgen.  Normaliter houdt deze stichting goed bezochte kerkdiensten in een grote witte tent in het Luxemburgse Dillingen voor toeristen. Vanwege corona en de maatregelen van de overheid hebben de vrijwilligers vooral online hun geweldige best gedaan om het werk van de tent voor jong en oud door te laten gaan.

Zelf ben ik regelmatig voorganger geweest in de GWT in Dillingen. Heerlijk om er te zijn. De kerk/tentgangers komen uit verschillende kerkgenootschappen, van Gereformeerde Gemeente tot remonstrants. Oecumene in optima forma.

In het filmpje vertel ik over een glas water; in deze periode van bijzondere warm weer extra lekker. Ben is helemaal verrukt van het frisse water. Hij bedankt de beker en dan gebeurt er iets wonderlijks: de beker praat terug en een mooie tocht van dankzegging begint. Als Bijbellezing heb ik Genesis 1, vers 1 t/m 4 als uitgangspunt. Luistermaar 🙂

Robert-Jan van Amstel, 16 augustus 2020

Uitgelichte afbeelding in de header: “Glas Water”, gedeelte van de foto van Manki Kim via Unsplash.

Beeld(en) van God in je dagelijks leven

Wat is jouw beeld van God?, deze vraag stelde ik onlangs tijdens een pastoraal bezoek. Degene met wie ik in gesprek was, bracht de welgevormde wenkbrauwen omhoog, terwijl de zomerzon in de ogen weerkaatste: “Goh, ja, daar vraag je wat. Ik heb dat eigenlijk nooit hardop gezegd in mijn leven.” Inwendig voelde ik mijn verbazing. Want: hoe kan een mens vol kennis en levenswijsheid en ruim genietend van het pensioen nog nooit iets daarover losgelaten hebben?

Verlegenheid (I)

Dat ik me verbaasde, zegt meer iets over mijzelf natuurlijk. Ik ga ervan uit dat mensen die al een aantal decennia meegaan op deze aardkloot, een eigen beeld van God paraat hebben. Tegelijk merk ik in de pastorale contacten, tijdens Bijbelkringen, gespreksgroepen, waar dan ook op het kerkelijk erf, dat de verlegenheid groeit.
Tuurlijk, Lees verder Beeld(en) van God in je dagelijks leven

Brandende struik – dominees-vlog 2

De 2e domineesvlog met twee predikanten, Bas van Zuijlekom en ik zelf, presenteer ik met veel plezier op mijn blog (deel 1: klik hier). We laten onze gedachten gaan  over een prachtig wandkleed in de kerkzaal van de Alexanderkerk. Daarop zien we de brandende braamstruik; in de Bijbe te vinden in Exodus 3.
Een bijzonder verhaal waar Mozes wordt geroepen door God in een struik die in lichterlaaie staat zonder verbranding of aantasting van de plant zelf.  Bijzonder fenomeen, een wonder.

Bas en ik gaan hierover in gesprek in deze vlog.

Ook bidden we samen voor onze kerken, voor de wijk Alexanderpolder, voor onze stad Rotterdam.  We vinden het belangrijk dat we door en met de zegen van God als kerkelijke gemeenschappen Jezus Christus kunnen dienen in dit stuk van Nederland.

We hopen van harte dat onze vlog jou mag helpen bij je eigen zingeving, je geloof en de weg die je gaat in je leven.

Robert-Jan van Amstel, 10 juli 2020

De video is gemaakt door Sander Nieuwenhuijse.

Ik hou van jou

In de wijk Montmartre in Parijs is bij een park een bijzondere muur te vinden. Het parkje zelf is niet zo’n toeristentrekker, de muur van 40 vierkante meter des te meer. Op de muur staan de woorden “Ik hou van jou” te lezen in 250 verschillende talen. In 2000 heeft de kunstenaar Frédéric Baron zijn kunstwerk onthuld en sindsdien is het dus een topper voor de toeristen. Al Insta-end en Facebookend worden de selfies gedeeld.  

De “Ik hou van jou”-muur (foto via Wikipedia)

Regelmatig is het dringen voor de muur, want met name toeristen maken graag een selfie voor hun achterban, Lees verder Ik hou van jou

Glas-In-Beton (dominees-vlog)

Bas van Zuijlekom, predikant van de SGA-kerk en ik, predikant van de PKN-gemeente, hebben van de week een eerste dominee-vlog gemaakt in de Alexanderkerk in Rotterdam. We hadden eerder al met elkaar overlegd om elkaar te bemoedigen, met elkaar te bidden en om ons te laten inspireren door het kleurrijke glas-in-beton-raam van de kerk, gemaakt door Johan Verheij in de jaren 60 van de vorige eeuw.

Juist in deze tijd van de corona-crisis en de anderhalvemeter-samenleving willen we verbinding maken met elkaar en met onze beide gemeenten die we dienen als predikanten.

We presenteren vandaag dus onze eerste dominees-vlog. Het is hier en daar nog wat onwennig en nieuw. Tegelijk zijn we beiden enthousiast en vinden we het leuk om te doen; het smaakt(e) ons naar meer. Hopelijk jullie ook.
We mediteren bij het mooie en kleurrijke glas-in-beton over de weg en over vogel, daarbij bidden we voor ‘urbi et orbi’ en tot slot geven Bas en ik de zegen van St. Patrick mee.

Ik zou zeggen, kijk en geniet van deze dominee(s)-vlog.
Reacties kun je kwijt op het YouTube-kanaal van de Alexanderkerk, klik hier, en van de SGA-gemeente, klik hier. Abonneer je op onze kanalen, dan blijf je op de hoogte.

Alvast goede Pinksterdagen gewenst.
ds Robert-Jan van Amstel, 27 mei 2020

Filmpje is gemaakt door Sander Nieuwehuijse, 25 mei 2020

t Nieuwe normaal? Wijs met de aarde

“Dit zal ik nooit meer vergeten”, zo zei een lid van onze kerk tegen mij tijdens een telefoongesprek. “De oorlog heb ik meegemaakt. De watersnoodramp van 1953. En nu dit coronavirus. Ik kan niet naar mijn zieke geliefde in het verpleeghuis. Wat mij nu overkomt, zal ik niet meer kwijtraken.” Zo diepingrijpend is de coronacrisis, nu zo’n negen weken aan de gang. Er is leed op globaal, landelijk en individueel niveau. Bedrijven, ondernemingen, ZZP’ers, groepen, gezelschappen, mensen: haast niemand wordt ontzien.

Tegelijk zie ik ook iets anders gebeuren. Er wordt op allerlei niveaus nagedacht over hoe de wereld eruit ziet ná corona. Kunnen we teruggaan op de oude voet? Wordt alles weer normaal, zoals het was in pré-coronatijd met de anderhalvemetersamenleving als het nieuwe normaal? Het vliegverkeer verwacht in 2023 weer volop te functioneren. Het consumentenvertrouwen heeft nu een flinke deuk opgelopen en zal mondjesmaat moeten herstellen om de economie weer op flinke toeren te laten draaien.

Rechtstreex

Het oude niveau … Wat zal ik dan de buitenlucht in de Rotterdamse binnenstad missen die zoveel schoner is geworden Lees verder t Nieuwe normaal? Wijs met de aarde

Podcast -“Dominee Praat”

De intelligente lockdown en de anderhalfmetersamenleving vanwege de corona-crisis beginnen wat te wennen bij mij. Tuurlijk, het blijft behelpen. Het is saai om alleen maar binnen te zijn. Veel werk doe ik vanuit huis, noodgedwongen.

Via telefoon, mail, WhatsApp is te communiceren met gemeenteleden en heb ik waardevolle pastorale gesprekken. Ik hoop en bid dat deze crisis spoedig bedwongen mag zijn. Ik ben heel benieuwd naar wat premier Rutte nu echt bedoelt met het “nieuwe normaal”. Maar goed, dat is een ander verhaal.

Digitalisering van de kerk

Eén van de voordelen van de lockdown is dat ‘de’ Kerk razendsnel digitaliseert. Ineens zijn zelfs de verstokt beeldloze kerkelijke gemeentes online te volgen op YouTube, Facebook en de bekende kerkstreamdiensten zoals Kerkomroep en Kerkdienstgemist.nlBeelduitzendingen zijn in de Alexanderkerk al geruime tijd gebruikelijk. Nu in deze tijden van corona worden de kerkdiensten goed bekeken. De digitalisering gaat nu een stuk sneller in de Alexanderkerk: vergaderingen van de kerkenraad, diaconie en kerkrentmeester gaan via Zoom. Na wat onwennigheid blijkt het virtueel vergaderen efficiënt en leuk te zijn.

Zelf heb ik inmiddels een paar gespreksgroepen georganiseerd via Zoom, zoals de belijdeniskring en de iBelieve 18Plus-groep. Het aantal deelnemers is zelfs wat groter dan normaal 😃.

Podcast – Dominee Praat

Ook de invulling van het pastorale werk vraagt creativiteit. Eén van de middelen die ik wil gebruiken is de podcast; klik hier voor een beschrijving op Wikipedia.
Door middel van korte gesproken bijdragen zonder beeld deel ik met de luisteraar, wie dat dan ook is, onder andere gebeden, korte overdenkingen, Bijbellezingen en liedmeditaties. Kortom alles wat met christelijk geloof en mijn eigen interesses en passies te maken heeft.  De titel van mijn podcast luidt: Lees verder Podcast -“Dominee Praat”

Nood leert bidden

Eén van de sterke kanten van de kerk is het samen bidden. Iedere zondag bidt de gemeente en vormt samen een collectief gebed. Zo bidden we voor de wereld, voor de kerk, voor de ander, voor onszelf.

Vrouw bidt (Foto: Ben White | unsplash)

De kracht van gebed is niet te onderschatten. Toch hoor ik om mij heen vragen omtrent het gebed. Werkt het nu echt? Worden gebeden echt verhoord? Is het jezelf uiteindelijk voor de gek houden? Word jij er beter van?

 

De Geest brengt je gebed naar boven

In Romeinen 8, vers 26 lees ik iets heel treffends:

“De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten”

Als bidden niet meer lukt of je weet niet meer wat je kunt bidden in deze roerige en vreemde tijden, dan kun je erop vertrouwen dat de Heilige Geest je hart opent voor God. Alle woordloze woorden Lees verder Nood leert bidden

Zin van het leven (2)

Jules Deelder zegt het treffend: “De zin van het leven ben je zelf”. Mijn oog viel op dit zinnetje in de Volkskrant van afgelopen zaterdag in de geweldige serie “De zin van het leven”. Journalist en ervaringsdeskundige waar het gaat om de dunne scheidslijn tussen leven en dood, Fokke Obbema, heeft inmiddels een behoorlijke rij van interessante personen voor het voetlicht geplaatst.  

Hij wilde ook de ‘gewone’ lezer van de Volkskrant het woord geven. Lezers werden uitgenodigd om met een vragenlijst als leidraad zelf te schrijven over de zin van het leven.  Ruim 400 mensen hebben gereageerd, zo lees ik. Daar is een tiental van geselecteerd en de nummers 1, 2 en 3 krijgen als winnaars paginagroot de gelegenheid over de zin van het leven behartigenswaardige dingen zeggen. Ik heb ervan genoten om deze teksten tot consumeren en te verwerken.

Het leek me aardig om wat smaakmakers met je te delen.  Zonder verder alles toe te lichten geef ik een paar citaten mee. 

De winnaar van deze ‘wedstrijd’ is Lees verder Zin van het leven (2)