Poespas

“Kan de kerkdienst gewoon niet gelijk beginnen met de preek? Al die poespas vóór de preek hoeft toch helemaal niet.” Deze opmerking pikte ik onlangs op in de wandelgangen van de Bethelkerk. Het zou prima zijn om intochtslied, groet en ontfermingsgebed en glorialied e.d. over te slaan en gelijk om 10:00 uur (of 9:30 uur) de gemeente toe te spreken. De preek dient dan wel van goede, aansprekende kwaliteit te zijn. En, zo werd als bijkomend voordeel genoemd: je bent snel weer thuis. Lees verder Poespas

Omtrent geloof – Miskotte over God

De grote Nederlandse theoloog dr Miskotte is één van mijn favorieten. Als begin van de dag lees ik regelmatig preken of preekfragmenten van deze bijzonder geïnspireerde en talige dominee. Niet altijd even gemakkelijk te volgen in zijn gedachtegangen maar steeds kijkt hij uit naar het heilswerk in Jezus Christus.
Voor vandaag onderstaand fragment uit een zinderende preek van Miskotte: “De Uitkomst” opgenomen inVerzameld Werk, deel 13, Kampen 2008, p.127 en 128

Wie is God? Deze, die met de rebellen en de idioten, met de sufferds en de stiekemerds, met al die heimelijk vertwijfelden een nieuw begin heeft gemaakt, eenvoudig door onder hen te verkeren, ongenood, onbegrepen, als de Liefde. Verstaan wij wel: het is er verre van vandaan dat ‘de Liefde’ God is, maar het is ons, in Jezus Christus, zéér nabijgekomen dat God de Liefde is. Deze, deze Onvergelijkelijke, die niemand zich ooit ook maar één minuut werkelijk gedacht had en aan wie de duizenden zich in geen uur van hun leventje storen. Deze, om Hem gáát het, of liever: Deze, Hem gaat het om òns en om de wereld. Dat is het nieuwe verbond! […] Het nieuwe verbond is het geheim dat achter de verschijning van Jezus Christus schuilt. Het is het onuitsprekelijk geheim van Gods radicale vergeving.

Gods radicale vergeving – een schitterend en groots geschenk.
De mens mag leven, nee: lééft, in dat Licht van God.
Heb je vandaag voor ogen hoe je daaruit leeft en daarvan deelt?

ds Robert-Jan van Amstel, 20 januari 2012. Bijgewerkt ivm. spraakopname 22.8.2013

Als experiment heb ik een korte spraakopname gemaakt van deze blog met het citaat van dr. Miskotte:

Klein wolkje aan de hemel

Voor de net verschenen Pensioenkrant van het Pensioenfonds van Predikanten (Prot. Kerk in Nederland) heb ik onderstaande column geschreven. Het moge helder zijn dat (ook) dit pensioenfonds voor grote uitdagingen staat. In mijn column uit ik mijn zorg over de toekomst van het fonds: de dekkingsgraad is redelijk op dit moment, schommelend rond de 104%.  Het fonds kan nog aan zijn verplichtingen voldoen. Maar voor hoelang nog?
Ik zou graag ook op de langere termijn willen denken: is het pensioenfonds straks in staat om aan zijn financiele verplichtingen te voldoen?
Daarbij zou ik graag een discussie willen starten over de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd. Dient de PKN de lijn van de rijksambtenarij daarin te blijven volgen? Of kan de kerk een voortrekkersrol vervullen, door van die lijn af te wijken en de pensioengerechtigde leeftijd eerder te verhogen? Dat is voor mij een belangrijk signaal: solidariteit met de predikanten die dán met pensioen gaan en nu naar verhouding veel premie betalen.

Reacties, ideeën, gedachten zijn welkom.
ds Robert-Jan van Amstel, 5 januari 2012.

Column voor Pensioenkrant Pensioenfonds Predikanten (jan. 2012)

 Een klein wolkje aan de hemel

Begin 2011 had ik niet kunnen bevroeden dat ik, bouwjaar 1973, Lees verder Klein wolkje aan de hemel

Is de wereld uitbehandeld? Oudjaarspreek 2011

Afgelopen Oudjaarsdag heb ik voor het eerst in eigen gemeente de Oudjaarsdienst geleid. Een bijzonder moment om zo met elkaar in het Licht van Evangelie en de nabijheid van God terug te kijken naar 2011 en een zegen te vragen voor 2012. In deze eredienst heb ik stil gestaan bij de geschiedenis van de vrouw van Lot die in het (achter)omkijken veranderd wordt in een zuil van zout (Genesis 19, vers 26) en de lofzang in de hemel als de hoer van Babylon is verwoest (Openbaring 19, vers 1 t/m 10); twee rokende puinhopen, is er iets veranderd in de wereldgeschiedenis? En als we de rokende puinhopen zien in 2011… is de wereld uitbehandeld? Waar is God in 2011 te vinden?
Met frisse moed ben ik de preek gaan schrijven, maar uiteindelijk een behoorlijke worsteling geworden om alles goed op te schrijven. De inkt was, bij wijze van spreken, nog niet droog om 19:30 uur.
Als je wilt reageren op deze preek, graag.

ds R.J. van Amstel, Barendrecht 2 januari 2012

Preek za. 31 december 2011. Oudjaarsavond.
Van: ds R.J. van Amstel, Barendrecht
Plaats: Gereformeerde Kerk “Bethelkerk”, Barendrecht. Aanvang: 19:30 uur.

Als je de jaaroverzichten en terugblikken op het jaar terugziet op de televisie of in de kranten of op internet, dan vraag ik mezelf weleens af: “Is de wereld uitbehandeld?” Lees verder Is de wereld uitbehandeld? Oudjaarspreek 2011

Advent en Kerst in de Kunst (deel 3)

Tweede kerstdag is het vandaag – gisteren hebben we zingend en vierend Jezus Christus opnieuw in ons midden begroet, Licht in alle duisternis, heil voor onze ziel. In de tussenuren van familiair en in de vriendenkring vieren van het Kerstfeest, plaats ik vandaag de derde aflevering in deze korte serie “Advent en Kerst in de Kunst”: nu de kerst-variant, de geboorte van Christus: Opvallend is, dat in de schilderkunst relatief meer schilderijen zijn gemaakt waarin het (pas)geboren Kind een belangrijke plek inneemt dan de aankondiging (annunciatie) van de geboorte. Er zijn vele meesterwerken gemaakt in de 16e en 17e eeuw; daarvan laat ik graag iets zien in een volgende cyclus over advent en kerst in de kunst.
In deze derde bijdrage wil ik een kunstwerk uit de late 20e eeuw laten zien Nativity (1990) van de in de Verenigde Staten woonachtige aziatische kunstenaar He Qi (spreek uit als: hoe tsjie).

In de kerkdienst op Eerste Kerstdag heb ik tijdens mijn kerstpreek dit schilderij laten zien via de beamer en ook laten afdrukken op de orde van dienst. Tijdens deze Kerstdienst hebben zeven mensen belijdenis gedaan van hun geloof; daar verwijs ik naar in onderstaande tekst.
Lees verder Advent en Kerst in de Kunst (deel 3)

Advent en Kerst in de Kunst (deel 2)

Engelen in schilderijen waarin de aankondiging (annunciatie) van Jezus’ geboorte wordt verbeeld, zien we vooral hemels-mensvormig weergegeven met witte en/of donker-gekleurde vleugels. We kennen ook de kleine, wat mollige engeltjes, de zogenoemde putti die een ondersteunende rol spelen in menig schilderij. Onderstaand schilderij van Henry Ossawa Tanner (1859-1937; de eerste Afro-Amerikaanse kunstenaar die internationaal doorbrak met zijn kunst; zie hier voor meer info ) getiteld Annunciation (1898; 144 cm x 181 cm; Museum in Philadelfia) laat die bekende verbeelding van de engel Gabriël weg. In plaats daarvan zien we zeer sterke, verticale straal van licht.

De lichtbron is goed zichtbaar. Bij andere grootmeesters als Caravaggio en Rembrandt is de lichtbron meestentijds buiten het frame van het schilderij te vinden of ergens mooi ‘weggestopt’. Hier weet Tanner ons direct te focussen op dat intense licht. In eerste instantie. Lees verder Advent en Kerst in de Kunst (deel 2)

Advent en Kerst in de Kunst (deel 1)

In deze week tot en met de Kerst (en daarna) toon ik via mijn blog enkele meesterwerken uit de schilderkunst waar advent en kerst een rol spelen. Ieder schilderij is het resultaat van verbeeldingskracht van de kunstenaar. De schilder heeft zich op zijn/haar beurt laten inspireren door bijbelteksten die als vingerwijzingen naar de komst van Jezus Christus fungeren.  Het gaat mij in deze blogserie om kijken naar kunst. Meer niet. Verwacht geen detaillistisch exposé over schildertechnieken, welke soort verf is gebruikt etc.  Daarvoor verwijs ik graag naar de vele handboeken en internetsites. Met het kijken naar schilderkunst met advent en kerst als speerpunten, zoek ik een oase. Te midden van alle kerstdrukte die vooral door commercie en middenstand wordt bevorderd, is de adventstijd en Kersttijd voor mij een tijd van verstilling, in alle rust zoeken, verwachtend-uitkijken naar het Kind. God die op ooghoogte komt, een in alle bescheidenheid, magistrale liefde voor de mens.
Daar waar de evangelist Marcus helemaal geen geboortegeschiedenis van Jezus kent, Matteüs vooral de focus legt op Jezus, Johannes Grieks-filosofisch terugblikt op het Woord dat vlees geworden is, heeft Lucas een uitgebreide adventsgeschiedenis waar zowel de geboorte van Johannes (de Doper) als die van Jezus Christus kleurrijk worden beschreven. Wat dat betreft is het bijbelboek Lucas favoriet bij mij. Wat ik o.a. bijzonder vind aan het evangelie-verhaal in Lucas, is dat Maria en Jozef zoeken naar een plek om het Kind te kunnen baren. Twee mensen die een plek zoeken voor God. In deze adventstijd vraag ik mezelf af waar ik in mijn leven God een plaats geef, nota bene aan Hem die mij reeds een plek heeft gegeven in dit leven, levend in zijn Licht.

In deze eerste bijdrage een schilderij van Jacopo Tintoretto die leefde van 1518  tot 1594. Titel van het kunstwerk: “De annunciatie”, de aankondiging door de engel Gabriël dat Maria zwanger zal worden van een zoon. Ze dient Hem Jezus te noemen (Lucas 1, 28-29). Het schilderij is olieverf op doek (440 × 542 cm, dus ruim 4 bij 5 meter!) — ca. 1563. Te vinden in Scuola di San Rocco, Venetië.

Als je er zo naar kijkt, dan zie je een prachtig schilderij. Lees verder Advent en Kerst in de Kunst (deel 1)

Waterverf

Op het predikanten-discussieplatform “Leesrooster” (Yahoo Groups) wordt vandaag teruggeblikt op kerkdiensten die gisteren op de eerste zondag van Advent zijn gehouden.  Dat heeft vooral te maken met het Alternatieve Leesrooster (en Kind op Zondag). Deze periode naar Kerst is gekozen voor een aantal lezingen uit het boek Rechters (of: Richteren). Gisteren, zondag 27.11.2011, zijn in diverse kerken delen uit Richteren 4 en 5 gelezen. Kernfiguur was (is) Deborah, maar om Jaël die nogal vaardig was met de tentpin, daar kun je niet om heen. Ik heb in de zomer van 2009 een prekenserie gehouden met de titel: “De Ongehoorde Bijbel” waar ik o.a. Richteren 4 en 5 heb gelezen en bepreekt, hier is de preek te lezen zoals ik die heb uitgesproken op 26 juli 2009.
Net als de collegae op de discussiegroep kreeg ik toen bij het uitgaan van de kerk zeer diverse reacties. Naar aanleiding daarvan heb ik in september 2009 een meditatie getiteld “Waterverf” geschreven voor het kerkblad hier ter plaatse.

Hieronder de meditatie in ongewijzigde vorm opgenomen. De tekst is twee jaar oud, geen nieuws meer, wel actueel.

Waterverf

“Echt ongehoord, dat verhaal over Jaël (Richteren 4). Bij het handen geven aan de deur aan het einde van eredienst op zondag 26 juli jongstleden waarin ik een preek had gehouden over de vrouw Jaël, kwamen diverse reacties mij ter ore. “Deze verhalen moeten niet meer gelezen worden in de kerk” Of: “Ontzettend boeiende materie”, “Geweld is zo oud als de mensheid zelf. Dank voor de spiegel!”, “Als mensen hier voor het eerst zouden komen, dan zouden die er niets van hebben begrepen.” “Geef mij maar een lofprijzing! Ik had liever wat vrolijker de kerk uitgegaan.” Lees verder Waterverf

De eerste 500 jaar ga ik vissen

De herfst begint nu echt door te breken. De ongekende temperaturen de eerste dagen van november gaan nu richting normale, koude waarden. De nacht snoept meer en meer tijd van de dag. Bepaalde bomen die het langste hun bladeren hebben vastgehouden, laten ze nu ook los. Alles wordt kaal. De geur van de herfst is typisch. Op Twitter zegt iemand, kort en bondig: “Herfst. Depri.” Juist in deze tijd waar de natuur voor een deel lijkt te sterven en tegelijk iets van de belofte houdt om weer tot leven te komen, herinneren mensen in de diverse kerken en -genootschappen dierbaren, vrienden, bekenden, gemeenteleden die hun zijn voorgegaan in de dood.

 Lezen uit de Bijbel: 1 Timoteüs 6, vers 11b t/m 16

De rooms-katholieken herdenken o.a. met het aansteken van een kaarsje hun dierbare op 2 november, Allerzielen. De achterliggende gedachte bij Allerzielen is dat de overledene door het gebed een extra zetje in de rug krijgt richting hereniging met God, of zoals ik lees op de website van de omroep RKK: “eeuwig gelukkig zijn bij God”. Bij ons morgen, zondag 20 november, vieren we Eeuwigheidszondag, de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We noemen de namen van gemeenteleden die zijn overleden in het jaar en met hen allen die recent of langer geleden zijn gestorven. Lees verder De eerste 500 jaar ga ik vissen

Twitterende dominee

“Is dat nou nodig? Een dominee die twittert? Weer gaat er tijd af van de beschikbare tijd voor het bezoeken van de oudjes”, zo hoorde ik de verzuchting van een meelevend gemeentelid. Afgelopen zondag 6 november na een feestelijke en inspirerende jeugddienst hoorde ik bij de uitgang: “Een dominee die met iPad in de hand de jeugd weet te boeien en twittert: da’s de toekomst voor de kerk!” Zulke diverse reacties en meningen klinken er als het over sociale media gaat en mijn activiteiten o.a. op Twitter.

Zelf was ik eerst ook wat sceptisch omtrent Twitter. Wat heb je eraan om te lezen dat iemand twijfelt voor het gekoelde groentenschap bij de Appie: “Zal ik tomaat meenemen of gesneden ananas? #dtv” (#dtv = durf te vragen). Lees verder Twitterende dominee

Mag het iets meer zijn? (deel 2)

Dit blogbericht is een vervolg van “Mag het iets meer zijn?” deel 1, een leesverslag van het nieuwe boek van ds Klaas Hendrikse “God bestaat niet en Jezus is zijn zoon”. Dit 2e deel zal ik besluiten met een paar concluderende zinnen.

We pakken de draad op: Hendrikse neemt ons mee naar het einde van de Babylonische Ballingschap, rond 539 vC. De redactie van het Oude Testament krijgt een extra boost door de overwinningsroes: de joden mogen terugkeren naar eigen land door het edikt van de Perzische vorst Kores. Alsof het mythische verhaal over de bevrijding uit Egypte opnieuw wordt beleefd. Bescheidenheid bij de redacteurs met betrekking tot de rol van JHWH is er niet: “hij is de grootste. Euforie alom. De Babyloniërs waren verslagen”. Dan zegt Hendrikse dit:

“Vanuit die overwinningsroes is het Oude Testament, voor zover het bestond, herschreven, en voor zover het nog niet bestond, geschreven.”

Zie p.45 van zijn boek. In die tijd heeft ook het boek Genesis (p.50 vv) een belangrijke gedaanteverandering voor de boeg. Of suggereert Hendrikse dat het hele boek Genesis dan wordt geschreven? Hoe het ook zij: de bijbel zet stevig in met God als schepper van hemel en aarde in den beginne. Dat heeft te maken, aldus Hendrikse, te maken met de jubel van de teruggekeerde bijbelschrijvers dat God boven alles en iedereen staat.

Het is een mythe, geen geschiedschrijving. En niet eens een originele mythe, aldus Hendrikse, het gros van de Genesis-mythen zijn kopieën van de Babylonische mythen met een joodse twist erin,  zoals een “gefrustreerde slang” (p.56); de aartsvader wordt door Hendrikse neergezet als een mythologisch figuur, p.96. Hoe het ook zij: het monotheïsme (er is één God) krijgt werkelijk beslag na de Babylonische Ballingschap: JHWH is “the one and only” (p.60) Lees verder Mag het iets meer zijn? (deel 2)

Mag het iets meer zijn? (deel 1)

“Als je een standbeeld van een christen zou maken, hoe zou dat er dan uitzien?”[1]
Bij mij komt het beeld van een christen voor ogen die niet naar het net te hoog hangend fruit grijpt, maar als een schaatser voorovergebogen met de uitgestrekte hand reikt naar de belofte van God.  De Heer komt aanstormen[2] om zijn Rijk definitief te vestigen. Het beeld van christen is voor mij dynamisch, beweeglijk, vasthoudend, sterk.  Tuurlijk, het gevaar van generalisering en “over één kam scheren” loert om de hoek. Toch is het goed om hierover na te denken: zet tien christenen bij elkaar en er zullen tien verschillende beelden worden gemaakt.

Bij het lezen van het nieuwe boek van de Zeeuwse predikant ds. Klaas Hendrikse “God bestaat niet en Jezus is zijn zoon” (Amsterdam, 2011) kwam een soortgelijke vraag bij mij naar boven: stel, je zou een standbeeld maken van de “iemand die zichzelf niet als ongelovig beschouwt, die probeert zijn eigen weg te zoeken te midden van mensen en stromingen die het met hem eens zijn dat er niet ‘niets’ is” (p.8), zoals Hendrikse zijn bedoelde lezer voor ogen heeft.

Deze lezer is ooit-kerkelijk-geweest, “inmiddels kerkverlater”, omdat er antwoorden in de kerk worden gegeven op vragen die niet gesteld worden (en vice versa). Deze lezer ziet de kloof tussen wat er in de (christelijke) kerk gebeurt en daarbuiten. Of de bedoelde lezer van Hendrikse  is niet-kerkelijk,  zoals Hendrikse zegt: “die met een grote boog om God of Jezus heenloopt” (p.9) maar wel op zoek zijn in de “veelheid van zingevingsaanbod”; deze de op voorhand christelijke kerken mijdende lezer is “eerder geneigd te geloven in ‘iets’ dan in wat in kerken ‘God’ wordt genoemd”.
Hendrikse raadt de lezer die kan wonen in de kerkelijke antwoorden omtrent God en Jezus, af zijn boek te lezen om niet aan het twijfelen te worden gebracht. Helaas zegt Hendrikse niet hoe deze twijfel dan zou worden ingekleurd, want ik vind het eerlijk gezegd nogal meevallen – toegegeven, ik ben theoloog en praktiserend christen. Degene die zou kunnen gaan twijfelen, zou sowieso niet in de categorie passen van mensen voor wie Hendrikse niet geschreven heeft.[3]

Een beeld maken van de niet per se christelijke god- en/of zinzoeker, de lezer die Hendrikse voor ogen heeft, zou in mijn ogen een figuur zijn met de ene hand tastend naar een zoekgeraakte sleutel en de andere hand afwerend naar elke bemoeienis van b(B)uiten; opvallend detail: het standbeeld heeft een zonnebril op om zich te beschermen tegen het zonlicht. Lees verder Mag het iets meer zijn? (deel 1)

Preek zo 23.10.2011 Unique Selling Point

Preek zo. 23 oktober 2011 van ds R.J. van Amstel, Barendrecht
Plaats: Gereformeerde Kerk, Schoonrewoerd.
Bijzonderheid in deze eredienst: doop van Arianne Mirte (Maritza) van den Berg (* 17 september 2011)
Gelezen bijbelteksten: Jona 2, vers 1 t/m 11 & Matteüs 12, vers 33 t/m 41

Gemeente van onze Heer Jezus Christus,

“Wat is eigenlijk het unique selling point, het USP, van de christelijke kerk?”  Deze afkorting USP komt uit de marketing: wat is de unieke, onderscheidende eigenschap, het beste verkoopargument, van een bepaald product.
Wat is het unieke, onderscheidende van ons als christelijke gemeente deel uitmakend van de Protestantse Kerk in Nederland, de PKN? Tuurlijk, je kunt wijzen naar de doop, zoals Maritza vanmorgen. Uniek wat daar zoal gebeurt. Dat moment dat het water klatert over het hoofd, een intens moment. Het is voelbaar dat God ineens zo dichtbij is. Dat Hij óók Maritza niet meer loslaat, het werk van zijn Handen aan jullie, Gerlinde en Johan, toevertrouwt.

Maar goed: de PKN kampt met een imago-probleem, zo is door onderzoeksburo Motivaction eerder dit jaar geconcludeerd. Een deel van de mensen weet de kerk te bereiken, maar een groot deel van de Nederlanders wordt niet warm of koud van de PKN, en dat geldt niet alleen voor niet-PKN’ers.  Wat is het unieke voordeel van het product waarvoor wij zondag bij elkaar komen, dat we samen bidden, samen dopen, samen bidden, elkaar samen ontmoeten? Lees verder Preek zo 23.10.2011 Unique Selling Point

Be the One – Moby, een sonotheologicum

Sinds het muziek-streaming-programma Spotify op mijn computer staat, gaan er vele deuren open naar allerlei muziekstijlen, -stromingen, -soorten en -categorieën. Of het nu een uithoek is in het Verre Oosten of midden in de jazz van New Orleans, vergeten opera’s en André Rieu, Top 40 en Moby tot death metallic-electro-grunge en geestelijke liederkens: dit alles is te vinden in een catalogus dat op dit moment een mindboggling 30 miljoen tracks kent.  Wanneer ik voor het laatst een CD heb gepakt en in de speler heb gestopt, dat is al weken geleden. Dat zegt iets over het medium Spotify. Ik ben om wat dat betreft.

Sonotheologie

Spotify is een onuitputtelijke bron om coperniciaanse nieuwsgierigheid en columbusiaanse ontdekkingsdrift te voeden. Soms is de resultatenlijst klein en soms pagina’s lang. Vooral die uitgebreide lijsten zijn een Fundgrube voor toevallige én intense ontmoetingen met (voor mij) nieuwe muziek.
Spotify is een geweldige manier sonotheologie te ontdekken. In geluid, in muziek is God vormgever en wordt Hij vorm gegeven. Het samenspel tussen God en de mens is voor mij vooral in muziek te ervaren. Het zoeken in die immense muziekzee levert bijzondere muzikale ontmoetingen. Waar ik God hoor.
Niet zolang geleden kwam ik terecht bij muziek van Moby (New York, 1965; hier meer biografische gegevens in het Nederlands). Hij is een bekende artiest (techno-musicus), vooral in de jaren 90 van de vorige eeuw zijn diverse liedjes van hem in de Top 40 geweest. Een mooi voorbeeld: Natural Blues uit 1999.

De clip op YouTube:

Lees verder Be the One – Moby, een sonotheologicum

Nieuwe rubrieken: Bijbelstudies, Orden van dienst, Omtrent geloof

De scopus van mijn blog wil ik wat vergroten. Naast verslaglegging van mijn studieverlof ben ik van plan de orden van dienst te plaatsen ruim voorafgaand aan de zondag waarop de kerkdienst gevierd wordt; dit als dienstbaarheid naar gemeenteleden die de eredienst thuis meeluisteren via internet of kerktelefoon en de liederen die niet in het Liedboek staan ook mee kunnen zingen of lezen. En natuurlijk voor verdere geïnteresseerden.

Ook wil ik materiaal gaan plaatsen dat ik gebruik(t heb) voor de diverse bijbelstudiegroepen en gesprekskringen waarbij ik betrokken ben (geweest) sinds ik actief ben in de Barendrechtse Wijngaard van de Heer. Dit seizoen is het thema “Post van Paulus”. Erg leuk en interessant om Paulus te ontdekken na afschrappen van allerlei vooroordelen en traditionalisme rondom zijn persoon en zijn brieven. De groepen zijn pas begonnen, dus groei genoeg in de komende maanden.

Overzicht van thematieken en bijbelstudiegroepen: Lees verder Nieuwe rubrieken: Bijbelstudies, Orden van dienst, Omtrent geloof

“Vind ik leuk” – jeugddienst 6 november 2011

A.s. zondag 6 november, 10:00 uur, wordt in de Triomfatorkerk, Gebroken Meeldijk 150 in Barendrecht, een jeugddienst gehouden. Voorganger ben ik zelf,  het interkerkelijke jongeren koor Challenge zal met de band muzikale medewerking verlenen aan de jeugddienst. Zie hun website: http://www.ikjk-challenge.nl/

We lezen uit de bijbel de gelijkenis van Jezus Christus over de schat in de grond en de parel: Matteüs 13, vers 44 t/m 46.

Thema van de dienst: “Vind ik leuk” – deze tekst hoort bij de Facebook-button waarmee nagenoeg op alles (positief) gereageerd kan worden op Facebook, dat allemaal in een muisklik. In een zelfde klik kun je op Twitter mensen volgen. Op Hyves een krabbel plaatsen. Maar wat doe je eigenlijk als je die knop indrukt? Waar verbind je je aan? Of is het virtuele vrijblijvendheid dat eerder eenzaamheid oproept of júist verbondenheid?
Natuurlijk komt de vraag voorbij: als je christen bent en/of zoekend naar God, en je zou Hem vinden, vind je dat dan ‘leuk’? Wat betekent volgeling zijn van Jezus Christus? De verbinding tussen de Facebook-button en de schat en de parel in de grond, tussen de v(V)inder en het gevondene, hoop ik te leggen tijdens het Hoge Woord (de preek) in de dienst.

De poster is gemaakt door een lid van de jeugddienstcie, Mario Kuik.

Weet je hartelijk welkom in deze jeugddienst! Kerk is open om 9:30 uur. Komt allen.

ds Robert-Jan van Amstel

n.b. Trouwens, op Facebook is een poll gestart of er geïnteresseerde Facebookianen zijn voor een “Vind ik niet leuk”-knop en zoals het er nu uit ziet, zijn meer mensen voor dan tegen.

Jij en ik zijn (niet) okay

In het lied “Smooth Criminal” van Michael Jackson uit 1987 (!) wordt veelvuldig gezongen “Are you OK?” Onlangs hoorde ik het lied op de radio. Wil je luisteren? Klik hieronder:

Het lied haakt bij een boek dat ik op dit moment aan het lezen ben voor de invulling van mijn studieverlof. Ik lees een recente homiletiek (preekkunde) van Duitse bodem, “Einleitung in der Homiletik van Dr Wilfried Engemann (2011), behoorlijk uitgebreid sinds de 1e druk uit 2001.

Het flink uit de kluiten gewassen boek à 548 pagina’s bestaat uit vier delen: 1. Het preekgebeuren (meeste bladzijden van het boek); 2. Basisaanwijzingen en leidende vragen bij de preekanalyse en het gesprek na de preek; 3. Theologie van de preek; 4. Helpende hand bij het maken van een preek.

Krenten uit de pap

De Duitse praktisch-theoloog Engemann weet op een aangename manier directe vragen te stellen en is to-the-point. Er wordt op homiletisch vakgebied zeer veel gepubliceerd en het aantrekkelijke aan Engemanns boek is dat hij de krenten uit de pap haalt en die kort en bondig voor het voetlicht zet met duidelijke voetnoten (en literatuurlijst!) waar hij zijn eigen bronnen verantwoordt.
Op dit moment lees ik nog in deel 1 van het kloeke werk. Toch wil ik alvast wat elementen naar voren brengen die mij hebben aangesproken. Niet in de vorm van een systematische analyse, maar al lezend en schrijvend associërend. N.B. ik neem geen Duitse citaten over, alle (werk)vertalingen zijn van mijn hand.

Lees verder Jij en ik zijn (niet) okay

Salvador Dalí – Zelf aan het woord (1977; @YouTube)

{CONCEPT TEKST} Salvador Dalí is overleden in 1989. 12 Jaar voor zijn dood heeft hij op de Spaanse televisie (zo vermoed ik) een interview gegeven met een Spaanse journalist Soler Serrano. Ik had Dalí nog nooit in bewegende beelden gezien of überhaupt zijn stem gehoord. Op Youtube is het bewuste interview in acht filmpjes geknipt. En ik heb met smaak, gelach en verwondering geluisterd naar wat er zoal uit de mond van deze kunstenaar komt. Een aantal zeer verhelderende zaken heb ik gehoord dat weer een bepaald licht werpt op mijn studieverlof-thema: “Homilie met Dalí”. Wat mij aanspreekt uit de video’s en eventueel wil gebruiken voor mijn studieverlof-onderwerp heb ik onder de desbetreffende video opgeschreven, als een collectie, (nog) niet om te systematiseren.

Hier de eerste video op Youtube: 

Lees verder Salvador Dalí – Zelf aan het woord (1977; @YouTube)

Studieverlof “Homilie met Dalí”

Sinds maandag 3 tot en met zondag 30 oktober geniet ik een eerste maand (van in totaal drie) van studieverlof-oude-stijl (1).  Deze blog is daar mede resultaat van. Ik zat te dubben hoe van dit studieverlof over “Homilie met Dalí” verslag te doen: een boekje maken voor de gemeente leek me het meest voor hand liggend. Collega ds Ton Verbeek hier in Barendrecht heeft een mooi boekje gemaakt over de viering van het Heilig Avondmaal. Tegelijk vertelde hij me hoeveel tijd het uiteindelijk kost om tot zo’n eindresultaat te komen.

Sociale media

Via Twitter waar ook diverse predikanten volop tweeten over hun wel en wee en linken naar hun eigen blogs en via bevriende collega-predikanten kwam ik tot de keuze om een blog te starten. Zo kan ik in afleveringen de vruchten van het studieverlof laten proeven aan iedere geïnteresseerde, binnen en buiten Barendrecht. Deze blog is te zien als een groeidiamant: omdat het rijpingsproces rondom de invulling van mijn studieverlof nog bezig is, kan er nog het een en ander veranderd worden in de komende periode.

Kan een kunstenaar mij helpen een preek te schrijven

In de periode voorafgaand het studieverlof groeide mijn eerste basale vraag: “Kan de kunstenaar/schilder mij helpen een preek te schrijven?” Er is erg veel mooie kunst te vinden in de artistieke rugzak van de wereldgeschiedenis en ik ben menigmaal verbaasd hoe een kunstenaar de vertaalslag weet te maken van een Bijbeltekst naar een doek. Mede door eigen gemaakte presentaties  met schilderkunst met advent/Kerst- of lijdenstijd/passie-thematiek ben ik op het spoor gekomen: zoals het preken voor mij een Bijbeltekst vertalen, verbeelden naar de hoorder anno nu, zo gaat de schilder met zijn eigen insteek te werk om een Bijbeltekst of -thema om te zetten in beeld.

Dalí of He Qi of Caravaggio?

Welke kunstenaars zou ik dan willen bestuderen? Om het overzichtelijk te houden heb ik gekozen voor een drietal kunstenaars: Caravaggio, Dalí en He Qi.

Lees verder Studieverlof “Homilie met Dalí”

Pleisterplaats van Robert-Jan van Amstel