Categoriearchief: Missionair

Perslucht

Perslucht en de Heilige Geest – deze combinatie zal niet direct voor de hand liggen. Toch is er iets over te zeggen.  Omdat mijn blog over de Heilige Geest goed gelezen werd en wordt, bied ik graag wat extra materiaal om nog wat mediteren op de betekenis van de Geest van God in ons leven.

Lemen pop wordt mens

De Heilige Geest komen we gelijk op de eerste pagina van de Bijbel tegen. Onbekommerd laat de schrijver van dit Bijbelboek de Geest en God Zelf aan het licht komen.

Lamp in het zand (Glen Carrie @unsplash)

Lees maar in Genesis 1, de eerste paar verzen. De Geest zweeft over het toehoewabohoe, het woeste en het doodse dat er is in de wereld. God roept “Licht” en is licht. Na vijf dagen begint God met het kroonwerk: het scheppen van de mens naar Zijn beeld gelijkenis. In het tweede scheppingsverhaal dat begint in Genesis 2, vers 4b horen we over God die eerst de mens formeert. God blaast de neus van de lemen pop die lijkt op een mens, vol. De G/geest komt nu in de mens en brengt hem/haar op spanning. In Job 33, vers 4 lezen we dat Geest van God ons heeft gemaakt en dat de Adem van God ons doet leven. In datzelfde hoofdstuk, vers 6 staat ook een belangrijke zin die in onze tijd van #BlackLivesMatter, Lees verder Perslucht

Pinksterfoto-wedstrijd 2021

Vanmorgen is in de Alexanderkerk de Pinksterfoto-wedstrijd gehouden. Tijdens de kerkdienst op deze Eerste Pinksterdag hebben verschillende gemeenteleden en belangstellenden hun Pinkstergedachte willen delen via eigengemaakte foto’s en plaatjes.

De oogst is heel divers, zoals je kunt zien. Als je op de foto klikt dan opent je browser een nieuw tabblad, zodat je de foto goed kunt zien.In het onderschrift vind je de naam van de maker en de begeleidende tekst.

Ook al is het woord “wedstrijd” te lezen, er was geen jury. Door middel van loting hebben we naam uit de collectezak getrokken. De prijswinnaar is Ursula Boschma. Ook via deze plek van harte gefeliciteerd Ursula!

Ik zou zeggen: geniet van al deze persoonlijke doorkijkjes van mensen en hun beleving van de Geest van God.

Mooie Pinksterdagen gewenst,
ds Robert-Jan van Amstel, 23 mei 2021

De kerkdienst is terug te zien op het YouTube-kanaal van de Alexanderkerk:

Mijn Duitse collega Pfarrer Peter Michael Schmudde (Worbis) heeft een gedicht bijgevoegd van een vriend van hem:
Die Wolke zieht Kreise, die Zeit nimmt den Lauf, die Liebe singt leise, die Hoffnung blüht auf. Und eins wird geboren und eines muß gehn, und nichts ist verloren, die Hoffnung bleibt stehn.
Und eines muß weinen, das andere lacht. Die Hoffnung wird scheinen noch tief in der Nacht. Und morgens im Garten ist alles vorbei, Du mußt nicht mehr warten, die Hoffnung blüht neu. Die Wolke bringt Regen, die Erde gibt Brot. Die Hoffnung hat Segen noch mitten im Tod.
Und wie wir uns mühen und wie wir uns drehn, die Hoffnung wird blühen und niemals vergehn.
»Wiedergeboren zu einer lebendigen Hoffnung …« (1. Petrus)
(Gedicht von meinem Freund Michael Greßler aus dem Jahr 2017)

Lees verder Pinksterfoto-wedstrijd 2021

Passie en Pasen in de kunst (5) – Picasso

Stof van de ziel blazen

Door de kunst wordt het stof van ons dagelijks leven van onze ziel geblazen, zo zei de Spaanse schilder Pablo Picasso (1881-1973). Hij heeft met zijn beeldhouw- en schilderkunst vele kunstenaars geïnspireerd, mede door een belangrijke bijdrage te leveren aan de moderne kunst waarvan het kubisme er één is. Het kubisme is te herkennen aan het gebruik van geometrische vormen als bol, kegel en vierkant in een driedimensionale setting. De schilder kijkt met een nieuw perspectief, o.a. de waarneming met één oog waarmee dieptewerking anders is. Probeer dat meer eens uit.
Daarnaast heeft Picasso veel bijgedragen aan het expressionisme waar de innerlijke visie en emoties van de kunstenaar ongegeneerd alle ruimte krijgt op het schilderdoek.

Afkeer

Het schilderij van Picasso dat ik hier de aandacht wil brengen, werkt ook met die wat vervreemdende perspectieven alsook met het expressieve  en het kubistische. Daarbij: het wil het stof van de ziel blazen.

Picasso – Crucifixión (1930)

 

We zien wat menselijke gedaanten, dobbelstenen, kledingstukken, doeken, speren, feestartikelen, de zon met een zonnebril, de maan die vooral groen uitslaat. Bepaalde figuren zijn groot afgebeeld, andere weer kleiner tot heel klein, zoals de ridder op het paard en de figuur die op een ladder een spijker timmert. Lichaamsdelen als benen zitten niet Lees verder Passie en Pasen in de kunst (5) – Picasso

Hoe je me vasthoudt, voelt heilig (Justin Bieber)

On God” zo pikken mijn oren deze Engelstalige uitroep op in een popliedje via de online jukebox Spotify. In eerste instantie dacht ik dat Gods Naam oneigenlijk werd gebruikt, want dat gebeurt nogal eens in de popmuziek. Echter, ik herkende de stem van Justin Bieber die ook over vasthouden hold me en “heilig” “holy zingt

Van deze bijna 27jarige artiest had ik eerder vernomen, dat hij zich in 2014 heeft laten dopen. De pastor van de christelijke HillSong-gemeente in New York bracht hem op het spoor van Jezus Christus en God. Bieber heeft sindsdien een flinke religieuze groei doorgemaakt en een eigen stem daarin gevonden.
In 2018 trouwde hij met Hailey Baldwin, dochter van een bekend filmacteur. Dat huwelijk was voer voor critici en de roddelpers: na zes maanden relatie al trouwen…

Enorm bereik

Zowel zijn religieuze groeispurt als zijn liefde voor en huwelijk met Hailey zijn belangrijke ingrediënten voor het in september 2020 uitgebrachte liedje Holy, “Heilig” in het Nederlands, waar ik die uitroep On God hoorde.  Inmiddels is het lied dat Bieber samen met Chance The Rapper maakte, honderden miljoenen keren (!) beluisterd via muziekstreamingdiensten en YouTube. Wat een bereik heeft deze jonge vent om in mijn ogen oprecht mensen te vertellen over zijn geloof in God. Daarmee weet hij vele harten te raken, waaronder dus dat van mij. Het goed luisteren naar de tekst werd een feest van ontdekking én ontroering voor mij.

 Doop, avondmaal, vergeving

Misschien heb je het liedje al eerder gehoord of is het nieuw voor je,, hieronder plaats ik een YouTube-video waar de songtekst te lezen is. Ook de officiële videoclip is op YouTube te vinden, klik hier.

Als je de tekst goed bekijkt, dan verwijst het lied Holy naar Lees verder Hoe je me vasthoudt, voelt heilig (Justin Bieber)

De pakketbezorger brengt een stukkie schepping

“Het is echt gekkenhuis, meneer”, zo zei de pakketbezorger met vriendelijke haast in de ogen en de schouders reeds gericht op het volgende huisadres, “er komt geen eind aan de stapels dozen en pakketten. Superdruk!” Voor de zoveelste keer tijdens de feestmaand december gaat bij mij de deurbel: bezorgers van Picnic, PostNL, DHL, UPS die vanwege de lockdown boodschappen en bestellingen thuis brengen of omdat de buren niet thuis zijn.

In het achtuurjournaal zie ik de stomende postsorteerlijnen, de mierenhoop aan medewerkers om alles in goede banen te leiden en de propvolle bestelbusjes. Massaal werd en wordt er ingekocht en online besteld door de Nederlanders. Ik doe mee met dat consumeren. Het is gewoon geworden. Wat (of wie) zouden we zijn zonder pakketbezorgers?

Raul Balai – ‘I should love you more than pizza’, foto: Lotte van Uittert/Nest

Sokkel

Ziet u de pakketbezorger al staan op Lees verder De pakketbezorger brengt een stukkie schepping

Hoe houd je je geloof fris?

Je kent ze wel, uitdrukkingen met het woord fris erin: een “frisse start”, “met frisse moed”,  “fris en fruitig”. “Fris” slaat op een frisdrank of wordt gebruikt om iets of iemand aan te duiden in de trant van nieuw, onbevangen, luchtig of hygiënisch. Natuurlijk kan fris slaan op gevoelstemperatuur, zeker nu de dagen wat kouder worden.

We hebben inmiddels een frisse start van het kerkelijk jaar achter de rug, begonnen met Advent begin december vooruitlopend naar het Kerstfeest: Jezus Christus, het Licht voor de wereld, is ons geschonken, omdat God jou en mij liefheeft.
Trouwens, mij is opgevallen dat het verlangen naar licht dit jaar heel vroeg is begonnen in onze stad. Tot mijn verbazing zag ik reeds eind oktober een kerstboom in een automaterialenshop. De verkoper zei het op z’n Rotterdams: 

“Ik ben die corona zo zat! Gewoon wat gezelligs in mijn winkel, dat wil ik.”

Op een groot woonkamerraam in de wijk zie ik kleurige engeltjes geplakt met de vleugels wijd. De tuincentra en kerstwinkels hadden zich op voorbereid op een zeer goed jaar wat betreft kerstverkopen, alleen de harde lockdown deed geen goed. Nu is het zo voelbaar: de mens snakt naar verbondenheid, gezelligheid, licht in de duisternis.

Fris 2021

Het jaar 2020 verspringt naar een fris nieuw jaar, 2021. We laten een veelbewogen, raar corona-jaar achter ons, niet alleen voor ons leven en voor onze samenleving, ook voor ons als Alexanderkerk-gemeente. Wat zal het nieuwe jaar voor ons als gemeente brengen? Ik hoop van harte dat we de schouders zetten onder een frisse manier van kerk-zijn, waar inspiratie, energie, geloof en vriendschap voeding vinden in God als Bron van alle leven.

Voorzijde boek “Hoe houd je het geloof fris?”

 

Fris boekje

Ik ga nog een stapje verder wat betreft het woord “fris”. Lees verder Hoe houd je je geloof fris?

Een glaasje water

Voor Stichting Grote Witte Tent (GWT) heb ik een vlog gemaakt getiteld “Een glaasje water”; een overweging voor de zondagmorgen.  Normaliter houdt deze stichting goed bezochte kerkdiensten in een grote witte tent in het Luxemburgse Dillingen voor toeristen. Vanwege corona en de maatregelen van de overheid hebben de vrijwilligers vooral online hun geweldige best gedaan om het werk van de tent voor jong en oud door te laten gaan.

Zelf ben ik regelmatig voorganger geweest in de GWT in Dillingen. Heerlijk om er te zijn. De kerk/tentgangers komen uit verschillende kerkgenootschappen, van Gereformeerde Gemeente tot remonstrants. Oecumene in optima forma.

In het filmpje vertel ik over een glas water; in deze periode van bijzondere warm weer extra lekker. Ben is helemaal verrukt van het frisse water. Hij bedankt de beker en dan gebeurt er iets wonderlijks: de beker praat terug en een mooie tocht van dankzegging begint. Als Bijbellezing heb ik Genesis 1, vers 1 t/m 4 als uitgangspunt. Luistermaar 🙂

Robert-Jan van Amstel, 16 augustus 2020

Uitgelichte afbeelding in de header: “Glas Water”, gedeelte van de foto van Manki Kim via Unsplash.

Beeld(en) van God in je dagelijks leven

Wat is jouw beeld van God?, deze vraag stelde ik onlangs tijdens een pastoraal bezoek. Degene met wie ik in gesprek was, bracht de welgevormde wenkbrauwen omhoog, terwijl de zomerzon in de ogen weerkaatste: “Goh, ja, daar vraag je wat. Ik heb dat eigenlijk nooit hardop gezegd in mijn leven.” Inwendig voelde ik mijn verbazing. Want: hoe kan een mens vol kennis en levenswijsheid en ruim genietend van het pensioen nog nooit iets daarover losgelaten hebben?

Verlegenheid (I)

Dat ik me verbaasde, zegt meer iets over mijzelf natuurlijk. Ik ga ervan uit dat mensen die al een aantal decennia meegaan op deze aardkloot, een eigen beeld van God paraat hebben. Tegelijk merk ik in de pastorale contacten, tijdens Bijbelkringen, gespreksgroepen, waar dan ook op het kerkelijk erf, dat de verlegenheid groeit.
Tuurlijk, Lees verder Beeld(en) van God in je dagelijks leven

(Corona)Kunst en de Pottenbakker

“Het christelijk geloof vangt in wat de aandacht niet waard gevonden wordt signalen op van een verborgen en ongekende schoonheid, goedheid en waarheid en wendt zich daarnaartoe”,

aldus theoloog en hoogleraar Erik Borgman in zijn kersverse boek Alle dingen nieuw, p.11-12. Er valt genoeg te zeggen en geestelijk te smullen over wat hij beschrijft waar het gaat om het christendom. Zou ik in bovenstaand citaat “christelijk geloof” kunnen vervangen door het woord “kunst”, dan had het voor mij net zo evident geweest: kunst vangt signalen op van schoonheid, goedheid en waarheid die (nog) verborgen en ongekend zijn.

Ongevraagd (I) – Armando

Even verder op in het boek citeert Borgman de in 2018 overleden kunstenaar Armando:

“Kunstenaars brengen producten voort waaraan vooreerst niemand behoefte heeft”

Ofwel: kunst heeft een ongevraagd karakter. Kunst moet in de visie van Armando “even ongenaakbaar zijn als de rest van de werkelijkheid” (p.25)

Van Goghs oor

Spannend om te lezen, daar ik zelf liefhebber ben van kunst, vooral schilderkunst en muziek. Lees verder (Corona)Kunst en de Pottenbakker

Brandende struik – dominees-vlog 2

De 2e domineesvlog met twee predikanten, Bas van Zuijlekom en ik zelf, presenteer ik met veel plezier op mijn blog (deel 1: klik hier). We laten onze gedachten gaan  over een prachtig wandkleed in de kerkzaal van de Alexanderkerk. Daarop zien we de brandende braamstruik; in de Bijbe te vinden in Exodus 3.
Een bijzonder verhaal waar Mozes wordt geroepen door God in een struik die in lichterlaaie staat zonder verbranding of aantasting van de plant zelf.  Bijzonder fenomeen, een wonder.

Bas en ik gaan hierover in gesprek in deze vlog.

Ook bidden we samen voor onze kerken, voor de wijk Alexanderpolder, voor onze stad Rotterdam.  We vinden het belangrijk dat we door en met de zegen van God als kerkelijke gemeenschappen Jezus Christus kunnen dienen in dit stuk van Nederland.

We hopen van harte dat onze vlog jou mag helpen bij je eigen zingeving, je geloof en de weg die je gaat in je leven.

Robert-Jan van Amstel, 10 juli 2020

De video is gemaakt door Sander Nieuwenhuijse.

Ik hou van jou

In de wijk Montmartre in Parijs is bij een park een bijzondere muur te vinden. Het parkje zelf is niet zo’n toeristentrekker, de muur van 40 vierkante meter des te meer. Op de muur staan de woorden “Ik hou van jou” te lezen in 250 verschillende talen. In 2000 heeft de kunstenaar Frédéric Baron zijn kunstwerk onthuld en sindsdien is het dus een topper voor de toeristen. Al Insta-end en Facebookend worden de selfies gedeeld.  

De “Ik hou van jou”-muur (foto via Wikipedia)

Regelmatig is het dringen voor de muur, want met name toeristen maken graag een selfie voor hun achterban, Lees verder Ik hou van jou

Glas-In-Beton (dominees-vlog)

Bas van Zuijlekom, predikant van de SGA-kerk en ik, predikant van de PKN-gemeente, hebben van de week een eerste dominee-vlog gemaakt in de Alexanderkerk in Rotterdam. We hadden eerder al met elkaar overlegd om elkaar te bemoedigen, met elkaar te bidden en om ons te laten inspireren door het kleurrijke glas-in-beton-raam van de kerk, gemaakt door Johan Verheij in de jaren 60 van de vorige eeuw.

Juist in deze tijd van de corona-crisis en de anderhalvemeter-samenleving willen we verbinding maken met elkaar en met onze beide gemeenten die we dienen als predikanten.

We presenteren vandaag dus onze eerste dominees-vlog. Het is hier en daar nog wat onwennig en nieuw. Tegelijk zijn we beiden enthousiast en vinden we het leuk om te doen; het smaakt(e) ons naar meer. Hopelijk jullie ook.
We mediteren bij het mooie en kleurrijke glas-in-beton over de weg en over vogel, daarbij bidden we voor ‘urbi et orbi’ en tot slot geven Bas en ik de zegen van St. Patrick mee.

Ik zou zeggen, kijk en geniet van deze dominee(s)-vlog.
Reacties kun je kwijt op het YouTube-kanaal van de Alexanderkerk, klik hier, en van de SGA-gemeente, klik hier. Abonneer je op onze kanalen, dan blijf je op de hoogte.

Alvast goede Pinksterdagen gewenst.
ds Robert-Jan van Amstel, 27 mei 2020

Filmpje is gemaakt door Sander Nieuwehuijse, 25 mei 2020

t Nieuwe normaal? Wijs met de aarde

“Dit zal ik nooit meer vergeten”, zo zei een lid van onze kerk tegen mij tijdens een telefoongesprek. “De oorlog heb ik meegemaakt. De watersnoodramp van 1953. En nu dit coronavirus. Ik kan niet naar mijn zieke geliefde in het verpleeghuis. Wat mij nu overkomt, zal ik niet meer kwijtraken.” Zo diepingrijpend is de coronacrisis, nu zo’n negen weken aan de gang. Er is leed op globaal, landelijk en individueel niveau. Bedrijven, ondernemingen, ZZP’ers, groepen, gezelschappen, mensen: haast niemand wordt ontzien.

Tegelijk zie ik ook iets anders gebeuren. Er wordt op allerlei niveaus nagedacht over hoe de wereld eruit ziet ná corona. Kunnen we teruggaan op de oude voet? Wordt alles weer normaal, zoals het was in pré-coronatijd met de anderhalvemetersamenleving als het nieuwe normaal? Het vliegverkeer verwacht in 2023 weer volop te functioneren. Het consumentenvertrouwen heeft nu een flinke deuk opgelopen en zal mondjesmaat moeten herstellen om de economie weer op flinke toeren te laten draaien.

Rechtstreex

Het oude niveau … Wat zal ik dan de buitenlucht in de Rotterdamse binnenstad missen die zoveel schoner is geworden Lees verder t Nieuwe normaal? Wijs met de aarde

Kaarsvlam – Estafette

Begin van de kaarsvlam-estafette (fragment uit het filmpje)

Afgelopen week hebben ruim 50 mensen meegedaan met de Kaarsvlam-Estafette.  Met de vlam van Paaskaars begin ik de estafette en geef de vlam virtueel aan iemand anders door.

Alle filmpjes zijn door een tweetal gemeenteleden aan elkaar gelast. Ruim 4,5 minuut aan film. Als soundtrack hoor je het prachtige en intieme lied “Als alles duister is” uit de Taizé-gemeenschap vertolkt door Sela.

Het resultaat zie je hieronder, nu met een nieuw slot waar de Paaskaars wordt aangestoken:

Lees verder Kaarsvlam – Estafette

Lege kerk in corona-tijd

“Hoe is dat nou, preken voor een lege kerk?” Deze vraag krijg ik diverse keren. Sinds het moment dat de Nederlandse overheid de regels van het sociale en maatschappelijke verkeer aan banden heeft gelegd vanwege de coronacrisis (12 maart 2020)  is ook de Alexanderkerk in Rotterdam waar ik werk als predikant, potdicht. Alles is afgezegd en afgelast.

Roesten

Roestende ring aan een deur (Damian Kamp via Unsplash)

Geen Bijbelstudiegroepen, geen ontmoetingen met kinderen, jongeren, ouders en ouderen. Geen lunchbijeenkomsten voor de 75Plussers. Geen Leren&Ontmoeten-avonden. Geen koffiedrinken op de dinsdagmorgen. Geen vergaderingen zoals kerkenraad, diaconie en College van Kerkrentmeesters. Geen koorrepetities. Geen verhuur aan VvE’s of andere partijen. Geen…. ik ben vast nog iets vergeten te noemen.  Wat doen we veel, dat valt op in dit lijstje. De Alexanderkerk is echt een levend organisme.
Alleen nu is ze écht stil.
Stilstand doet roesten.

Behalve op zondagmorgen. Lees verder Lege kerk in corona-tijd

Vroeger was alles beter

“Ja, de huidige tijd. Het gaat mij allemaal veel te snel. Alles moet via de computer. Belastingaangifte via internet. Mijn kleinkinderen zijn alleen nog te bereiken via hun telefoon. De mensen zijn alleen maar met zichzelf bezig. Die gebogen hoofden turend op kleine schermpjes in bushokjes, bij het zebrapad, in de kantine van scholen. Hoe de mensen zich tegenwoordig kleden met van die scheuren in spijkerbroeken – heeft u gezien hoe rood de knieën zijn tijdens een koude dag op de fiets? Op witte gympen naar begrafenissen komen. Dat kán toch niet? Nee, vroeger was het beter. Toen hadden we tenminste oog voor elkaar, normen en waarden.”

Brompot

Ik citeer niet een oude brompot, mocht die indruk zijn ontstaan. Ik heb wat flarden van gesprekken bij mensen thuis of tijdens het koffiedrinken na de kerkdienst hierboven weergegeven. Dat ene zinnetje bleef bij mij hangen: Vroeger was alles beter.

Waar de kinderen van nu opgroeien met beeldschermen, internet, smartphones, digitale reclameborden etc. hebben de ouderen behoorlijk wat veranderingen mee gemaakt.

Zegeningen

Ik ben het eens gaan vragen aan wat 90plussers, waaronder mijn oma van 93 die nog steeds onder de levenden is. Lees verder Vroeger was alles beter

Botoxchristen

Rapmuziek heeft voor mij de bijsmaak van vrouwonvriendelijkheid, verheerlijking van geweld en bevordering van verdovende middelen. Is het niet via de teksten te horen, dan kunnen de videoclips die dergelijke rapnummers vergezellen, vol zitten met visueel geweld. Mens- en wereldvisie doen nihilistisch aan en het narcistische zelfbeeld van de rapper is ruim gevuld. Over smaak valt niet te twisten, ik weet het. Alles over één kam scheren zou dit genre te kort doen. Want in de rapscene zijn echt wel wat pareltjes te vinden.

Vrolijke christenen

Het rapduo De Rechtstaat (persfoto via hun website)

Graag introduceer ik een christelijk duo van rappers: De Rechtstaat. Deze vrolijke jongens, Michaël Gabriël (27) en Chesron Sminia (22), hebben een gevleugeld geloof en staan met beide benen op de grond. Ze hebben in 2016 hun debuutalbum “Zorg dat je rechtstaat” uitgebracht.

Met gevatte humor, culturele bagage, grondige Bijbelkennis en aanstekelijke overtuiging brengen zij hun eerbetoon aan God en Jezus Christus. Zij willen graag christenen, of ze jong of oud zijn, aan het denken zetten over het christelijk geloof.

De rijkdom van Gods liefde Lees verder Botoxchristen

Ik heb zin om naar de kerk te gaan

Bij de aankondiging dat de kerkdienst a.s. zondag 2 februari 2020 als thema heeft “Ik heb zin om naar de kerk te gaan” krijg ik diverse glimlachende reacties al dan niet vergezeld met lichte verbazing in de ogen. De een zegt hardop: “Ik heb meestal wel zin hoor’ of: “Ik weet niet of ik zin heb zondag” of: “Heeft de kerk kerk zin dan?” (inclusief knipoog)

Gewone kerk

Alexanderkerk (foto R.J. van Amstel)

Zelf ben ik als dominee verbonden aan een protestantse kerk in Rotterdam, de Alexanderkerk. Een gewone, goedwillende, zegeningen tellende en zichzelf uitdagingen stellende grote stadsgemeente waar ik met plezier werk samen met een kerkenraad en een flinke groep vrijwilligers vol van Rotterdamse mentaliteit. Iedere zondag komt de gemeente bij elkaar voor een eredienst, 9:30u. Ik wil me nu vooral focussen op de vraag die mij weleens gesteld wordt in pastorale gesprekken of tijdens Bijbelkringen:

Wat zoek ik daar in de kerk op zondag?
Er zijn zoveel andere dingen die ik kan doen, dan op zondagmorgen in de kerk zitten.

Ja, da’s waar.

Zondagmorgen

Er is genoeg te doen op de zondagmorgen, dan kerkgang. Een potje seks, Lees verder Ik heb zin om naar de kerk te gaan

Boek-op-Benen (BoB)

Mensen kijken (foto: bewaakof – Unsplash.com)

Eén van de leuke dingen van zitten in een café of op een terrasje is, naast een lekker drankje, een knabbel en babbel, het kijken. Tuurlijk, je kunt je oog richten op gebouwen, bomen, het parkje met schommelende mensen of de fietsenstalling en het verkeer. Echt leuk is kijken naar mensen. Je ziet dus echt van alles. Je kunt er zelf ook wel een voorstelling van maken wat op de catwalk van het leven voorbijkomt. Mannen in pakken of in een gemakkelijke trui. Die ene dame met keurig gecoiffeerd haar in een perfect zittend mantelpakje. Jongeren die allemaal hetzelfde eruit zien: gaten in spijkerbroeken, rafels onderaan de broekspijp, witte Adidassen. Joelende kinderen. Hele stille oude mensen die elkaar niet zoveel meer zeggen en alles van elkaar begrijpen. De ober die op het terras hengelt mensen naar binnen.

Levensboek

Opeens bedacht ik me: al die mensen zijn een keer geboren. Ja logisch, alleen: hoe vaak besef je dat je ooit een begonnen bent als baby’tje? Met het moment van geboorte begint een verhaal, een levensverhaal. Je kent misschien wel de uitdrukking “het staat in de sterren geschreven” en lijkt het leven misschien al voorgeschreven. Toch begint ieder mens met een leeg dagboek. Een levensboek met van die Lees verder Boek-op-Benen (BoB)

Ik kijk mijn ogen uit – toerusting voor het pastoraat

Voor ik over pastoraat begin, eerst een brok prachtige poëzie:

Licht, van mijn stad de stedehouder,
aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder,
draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen
of ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen
en elk zijn naam in vrede draagt.

Huub Oosterhuis is de dichter van deze woorden. Ze vormen het 2e couplet van het lied “Licht dat ons aanstoot in de morgen”, o.a. te vinden in het Nieuwe Liedboek, lied 601, klik hier om te luisteren. Ik citeer dit gedicht van Oosterhuis, omdat voor mij een belangrijke kern van het pastoraat wordt verwoord. Het licht dat van de Vader, God, zelf is, vormt een steevaste schouder – betrouwbaar en vaststaand. Dit licht en deze schouder draagt of dragen mij, net zoals de Goede Herder het teruggevonden schaap op de schouders heeft. Hij draagt jou en mij, want zo kunnen we meezingen: “ik ben jouw kijkend kind”. Ieder mens staat in dit intieme verband en verbond met God.

Omkering

Tegelijk maakt Oosterhuis een o zo sterke omkering: Lees verder Ik kijk mijn ogen uit – toerusting voor het pastoraat