Categoriearchief: popmuziek

Botoxchristen

Rapmuziek heeft voor mij de bijsmaak van vrouwonvriendelijkheid, verheerlijking van geweld en bevordering van verdovende middelen. Is het niet via de teksten te horen, dan kunnen de videoclips die dergelijke rapnummers vergezellen, vol zitten met visueel geweld. Mens- en wereldvisie doen nihilistisch aan en het narcistische zelfbeeld van de rapper is ruim gevuld. Over smaak valt niet te twisten, ik weet het. Alles over één kam scheren zou dit genre te kort doen. Want in de rapscene zijn echt wel wat pareltjes te vinden.

Vrolijke christenen

Het rapduo De Rechtstaat (persfoto via hun website)

Graag introduceer ik een christelijk duo van rappers: De Rechtstaat. Deze vrolijke jongens, Michaël Gabriël (27) en Chesron Sminia (22), hebben een gevleugeld geloof en staan met beide benen op de grond. Ze hebben in 2016 hun debuutalbum “Zorg dat je rechtstaat” uitgebracht.

Met gevatte humor, culturele bagage, grondige Bijbelkennis en aanstekelijke overtuiging brengen zij hun eerbetoon aan God en Jezus Christus. Zij willen graag christenen, of ze jong of oud zijn, aan het denken zetten over het christelijk geloof.

De rijkdom van Gods liefde Lees verder Botoxchristen

Mijn liefde voor muziek (deel 2)

Voor het eerst naar het Concertgebouw – live muziek!

Concertgebouw Amsterdam (foto via www.residentieorkest.nl)
Concertgebouw Amsterdam (foto via www.residentieorkest.nl)

Mijn leraar Duits Edward Crebas die ik al noemde in deel 1 opperde in september 1991, het begin van mijn VWO-eindexamenjaar, om met een paar zesdeklassers naar het Concertgebouw te gaan. Voor het eerst in mijn leven naar hét muziekhuis in Amsterdam, nou dat leek me wel wat. We zaten op het rechterpodium (voor de kijkers links). Arnold Oestman was dirigent. De ouverture “Jessonda” van Louis Spohr werd gespeeld door het Radio Kamerorkest. Melvyn Tan speelde een wat wulps pianoconcert van Weber. Hoofdgerecht van dit Zaterdagmatinee-concert was Beethovens 8e Symfonie. De dirigent heupwiegde Lees verder Mijn liefde voor muziek (deel 2)

Mijn liefde voor muziek – deel 1

Muziekbrein (bron: www.sciencepalooza.com)
Muziekbrein (bron: www.sciencepalooza.com)

Liefde voor muziek is mij met de paplepel ingegoten. In het gezin waar ik ben opgegroeid was er altijd muziek thuis. Popmuziek en klassieke muziek vulde de woonkamer; top40-riedels; Feike Asma en Klaas Jan Mulder met hun orgelkunsten, klassieke toppers uit de wereldliteratuur, dansmuziek,  easy listening zoals muziekarrangeur James Last en saxofonist André Moss met zijn oerbekende Ella uit mijn geboortejaar 1973.

Muziek in je brein

Ik verbaas me er nog steeds over hoeveel muziek gehoord en ‘ongehoord’ in de hersenen kan worden opgeslagen. Complete deuntjes en liedjes waar zelfs het moment van de eerste kippenvel opgeslagen is. Al die (niet-)bewust beluisterde muziek heeft invloed op brein en muzieksmaak. Ga maar bij jezelf na Lees verder Mijn liefde voor muziek – deel 1

December – The Kik

The Kik gaf een akoestisch optreden in houtzaagmolen “de Ster” in Utrecht. (via wikimedia)

De muziek van de Nederlandse nederbietel-band The Kik ligt al langer wat te kriebelen in mijn oor. Eerder in “De Wereld draait door” (DWDD) was The Kik huisband. En wat voor één. De hertalingen van bekende popsongs die te horen waren tijdens het populaire Tv-programma, was één van de trekkers om deze band wat meer te gaan volgen.

Maestro

Sinds het droogkomische en ietwat clowneske optreden van de zanger van de band, Dave van Raven, tijdens het goed bekeken Tv-programma Maestro ben ik om. Meer en meer heb ik me in de muziek van The Kik verdiept. Wat maakt The Kik plezier-energieke, down-to-earth, oorstrelende en pakkende muziek. Onlangs heb ik via Spotify het laatste album beluisterd “The Kik Hertaalt!”. Wat een heerlijkheid – goede tunes met dito hertalingen.

Winters zijn al lang niet meer zo koud

Eén nummer schiet er bovenuit wat betreft de feestmaand december: het nummer “December”. De melancholie in de muziek doet mij veel. De treffende tekst die het hart van een 40plusser zoals het mijne, raakt en waarschijnlijk ook wel het jouwe. Een feestje van herkenning, zoals zanger Dave aan vroeger denkt: Lees verder December – The Kik

Oorwurm

oorwurm-earwurmVanmorgen las ik in dagblad de Volkskrant een alleraardigst artikel over de vraag hoe een hit een oorwurm wordt, klik hier voor een foto van het krantenartikel. De tien meest genoemde titels uit de recente popgeschiedenis die zo’n drieduizend mensen hebben genoemd  als een echte oorwurm, staan keurig in een staatje op de Volkskrantpagina. Opvallend is dat Lady Gaga driemaal wordt genoemd met onder andere Poker Face. Natuurlijk Queen met het onverwoestbare Bohemian Rhapsody en Lees verder Oorwurm

Is daar iemand?

Schrijven over een poplied dat op mij zo’n indruk achterlaat… hoe doe ik dat?
Muziek heeft eerst het menselijk oor nodig voor zij zich überhaupt laat beschrijven.
Daarom: begin eerst met luisteren… klik op onderstaand venster van het YouTube Music-venster:

Een zachte eerste toets op een piano.

Antony and the Johnsons (2016) Foto via website fitopasion.com
Antony and the Johnsons (2016) Foto via website fitopasion.com

Dan die wat trillende, lichte, dunne stem van de zanger:

“Ik hoop dat er iemand is die voor mij wil zorgen,
wanneer ik doodga
zal ik gaan?”

Een tweede verlangen van hoop klinkt:

“Ik hoop dat er iemand is die mijn hart wil bevrijden
aardig om te omhelzen
wanneer ik moe ben”

De zangstem van Antony Hegarty schiet een paar tonen omhoog, Lees verder Is daar iemand?

Liefde is de Baas – Typhoon

De witte tanden zag ik. 20150708_160623255_iOSEen gunnende en aanstekelijke lach daaromheen. Dat alles op zijn plaats gehouden in een vriendelijk gezicht. De hiphopper / rapper Typhoon zong zijn lied “Zandloper” in de slotuitzending van het VARA-programma “De Wereld draait door”. En ik was verkocht: energieke en speelse muziek. De lekkere deun en oorwurm van jewelste in de kopersectie. Zelfs mijn kinderen van 3 kunnen inmiddels dit motiefje dromen.
Om alvast wat van die aanstekelijkheid te laten proeven, heb ik hieronder een YouTube-link geplaatst. Spoel door naar 1:26 voor een eerste indruk:

Zandloper
Bij het nog een keer luisteren van de muziek, hoorde ik Typhoon iets over Lees verder Liefde is de Baas – Typhoon

Afscheid van Barendrecht (2) – opname radio-uitzending

Gisteravond heeft “Hart voor Barendrecht” van 19:00 tot 20:00 uur via de (lokale) ether nagenoeg de gehele uitzending besteed aan mijn afscheid als predikant van de Gereformeerde Kerk Barendrecht (PKN). De vooraankondiging kunt u hier lezen (klik).

De internetstream van ExxactFM heb ik opgevangen middels het programma RarmaRadio en hier is het MP3-bestand te beluisteren.
De uitzending begint vanaf 4:01. Er wordt gesproken met mij zelf (eerder opgenomen) en een aantal gasten als Marco van Leeuwen (jeugdouderling), ds Henk-Jan Ketelaar (collega-predikant in Barendrecht) en Anneke Roos (secretaris wijkkerkenraad Barendrecht Zuid-West)  in de studio en via de telefoon.
Tevens wordt wat muziek gespeeld waar ik zelf graag naar luister. Geen opera-fragment, om de luisteraar niet af te schrikken 😉
Muziekfragmenten (de volgorde is anders tijdens de uitzending): Lees verder Afscheid van Barendrecht (2) – opname radio-uitzending

Een glimlach staat beter

Al een tijdje ben ik geboeid door het liedje “Zoek je zelf” (1975) van het Simplisties Verbond , een verbond door Kees van Kooten en Wim de Bie opgericht. In al zijn eenvoud wat betreft de toch wat nederige melodie, sobere percussie en de dolorosa-zingende gitaar, weet het liedje mij te raken. Het refrein met steeds meer enthousiaste uithalen klinkt aanstekelijk. Een liedje dat ietwat tijdgebonden is en tegelijkertijd tijdloos, wil berusten én beroeren, porren én aaien, is als azijn én geurige olie.
Op Youtube heb ik onderstaande registratie kunnen vinden met daaronder de liedtekst.

Lees verder Een glimlach staat beter

Be the One – Moby, een sonotheologicum

Sinds het muziek-streaming-programma Spotify op mijn computer staat, gaan er vele deuren open naar allerlei muziekstijlen, -stromingen, -soorten en -categorieën. Of het nu een uithoek is in het Verre Oosten of midden in de jazz van New Orleans, vergeten opera’s en André Rieu, Top 40 en Moby tot death metallic-electro-grunge en geestelijke liederkens: dit alles is te vinden in een catalogus dat op dit moment een mindboggling 30 miljoen tracks kent.  Wanneer ik voor het laatst een CD heb gepakt en in de speler heb gestopt, dat is al weken geleden. Dat zegt iets over het medium Spotify. Ik ben om wat dat betreft.

Sonotheologie

Spotify is een onuitputtelijke bron om coperniciaanse nieuwsgierigheid en columbusiaanse ontdekkingsdrift te voeden. Soms is de resultatenlijst klein en soms pagina’s lang. Vooral die uitgebreide lijsten zijn een Fundgrube voor toevallige én intense ontmoetingen met (voor mij) nieuwe muziek.
Spotify is een geweldige manier sonotheologie te ontdekken. In geluid, in muziek is God vormgever en wordt Hij vorm gegeven. Het samenspel tussen God en de mens is voor mij vooral in muziek te ervaren. Het zoeken in die immense muziekzee levert bijzondere muzikale ontmoetingen. Waar ik God hoor.
Niet zolang geleden kwam ik terecht bij muziek van Moby (New York, 1965; hier meer biografische gegevens in het Nederlands). Hij is een bekende artiest (techno-musicus), vooral in de jaren 90 van de vorige eeuw zijn diverse liedjes van hem in de Top 40 geweest. Een mooi voorbeeld: Natural Blues uit 1999.

De clip op YouTube:

Lees verder Be the One – Moby, een sonotheologicum