Tagarchief: Protestantse Kerk in Nederland

Glas-In-Beton (dominees-vlog)

Bas van Zuijlekom, predikant van de SGA-kerk en ik, predikant van de PKN-gemeente, hebben van de week een eerste dominee-vlog gemaakt in de Alexanderkerk in Rotterdam. We hadden eerder al met elkaar overlegd om elkaar te bemoedigen, met elkaar te bidden en om ons te laten inspireren door het kleurrijke glas-in-beton-raam van de kerk, gemaakt door Johan Verheij in de jaren 60 van de vorige eeuw.

Juist in deze tijd van de corona-crisis en de anderhalvemeter-samenleving willen we verbinding maken met elkaar en met onze beide gemeenten die we dienen als predikanten.

We presenteren vandaag dus onze eerste dominees-vlog. Het is hier en daar nog wat onwennig en nieuw. Tegelijk zijn we beiden enthousiast en vinden we het leuk om te doen; het smaakt(e) ons naar meer. Hopelijk jullie ook.
We mediteren bij het mooie en kleurrijke glas-in-beton over de weg en over vogel, daarbij bidden we voor ‘urbi et orbi’ en tot slot geven Bas en ik de zegen van St. Patrick mee.

Ik zou zeggen, kijk en geniet van deze dominee(s)-vlog.
Reacties kun je kwijt op het YouTube-kanaal van de Alexanderkerk, klik hier, en van de SGA-gemeente, klik hier. Abonneer je op onze kanalen, dan blijf je op de hoogte.

Alvast goede Pinksterdagen gewenst.
ds Robert-Jan van Amstel, 27 mei 2020

Filmpje is gemaakt door Sander Nieuwehuijse, 25 mei 2020

Botoxchristen

Rapmuziek heeft voor mij de bijsmaak van vrouwonvriendelijkheid, verheerlijking van geweld en bevordering van verdovende middelen. Is het niet via de teksten te horen, dan kunnen de videoclips die dergelijke rapnummers vergezellen, vol zitten met visueel geweld. Mens- en wereldvisie doen nihilistisch aan en het narcistische zelfbeeld van de rapper is ruim gevuld. Over smaak valt niet te twisten, ik weet het. Alles over één kam scheren zou dit genre te kort doen. Want in de rapscene zijn echt wel wat pareltjes te vinden.

Vrolijke christenen

Het rapduo De Rechtstaat (persfoto via hun website)

Graag introduceer ik een christelijk duo van rappers: De Rechtstaat. Deze vrolijke jongens, Michaël Gabriël (27) en Chesron Sminia (22), hebben een gevleugeld geloof en staan met beide benen op de grond. Ze hebben in 2016 hun debuutalbum “Zorg dat je rechtstaat” uitgebracht.

Met gevatte humor, culturele bagage, grondige Bijbelkennis en aanstekelijke overtuiging brengen zij hun eerbetoon aan God en Jezus Christus. Zij willen graag christenen, of ze jong of oud zijn, aan het denken zetten over het christelijk geloof.

De rijkdom van Gods liefde Lees verder Botoxchristen

Nader bekeken: Heilig Avondmaal

Sta je weleens stil bij de vraag hoe jij jouw eten zoals je eigen avondmaaltijd bereidt en zelf beleeft? Het is de praktijk van alledag en wellicht heb je dit al duizenden keren gedaan: driemaal daags je lichaam de nodige voeding geven. Je smeert je brood of eet een cracker. Je schilt de piepers of kookt de rijst. Groente koken met eventueel vlees(vervanger) of vis erbij. Je gaat aan tafel, alleen, samen, met je gezin. Bid je nog voor het eten en/of daarna? Wat zeg je dan tot God? Samen eten is een vorm van ontmoeting en herbergt de ervaring van gemeenschap en delen. Ofwel: samen bewust zijn dat wat op je bord ligt, niet zomaar uit de hemel komt vallen.

Voorbereiding op het Heilig Avondmaal

Foto: Joshua Eckstein (bron unsplash; door mij aangepast)

Hoe bereid je voor op dat ándere avondmaal, op zondag in de kerk? Met een groepje van kerkenraadsleden, diakenen en organist van de Alexanderkerk hebben we ons eerder dit jaar bezonnen op het Avondmaal. O..a. deze antwoorden kwamen op die vraag over de voorbereiding: “Eigenlijk bereid ik me nooit voor op het Avondmaal” Of: “Ik mis de aandacht voor het avondmaal de zondag de week ervoor.”
Om de eigen voorbereiding op de Maaltijd van de Heer op gang te brengen of te houden of om te bezinnen waar het om gaat in het Avondmaal, noem ik twee vragen:
Waarom en wat vieren we tijdens het Heilig Avondmaal?” en
Hoe vieren we dat ‘wat’ in de eredienst?” Lees verder Nader bekeken: Heilig Avondmaal

Boek-op-Benen (BoB)

Mensen kijken (foto: bewaakof – Unsplash.com)

Eén van de leuke dingen van zitten in een café of op een terrasje is, naast een lekker drankje, een knabbel en babbel, het kijken. Tuurlijk, je kunt je oog richten op gebouwen, bomen, het parkje met schommelende mensen of de fietsenstalling en het verkeer. Echt leuk is kijken naar mensen. Je ziet dus echt van alles. Je kunt er zelf ook wel een voorstelling van maken wat op de catwalk van het leven voorbijkomt. Mannen in pakken of in een gemakkelijke trui. Die ene dame met keurig gecoiffeerd haar in een perfect zittend mantelpakje. Jongeren die allemaal hetzelfde eruit zien: gaten in spijkerbroeken, rafels onderaan de broekspijp, witte Adidassen. Joelende kinderen. Hele stille oude mensen die elkaar niet zoveel meer zeggen en alles van elkaar begrijpen. De ober die op het terras hengelt mensen naar binnen.

Levensboek

Opeens bedacht ik me: al die mensen zijn een keer geboren. Ja logisch, alleen: hoe vaak besef je dat je ooit een begonnen bent als baby’tje? Met het moment van geboorte begint een verhaal, een levensverhaal. Je kent misschien wel de uitdrukking “het staat in de sterren geschreven” en lijkt het leven misschien al voorgeschreven. Toch begint ieder mens met een leeg dagboek. Een levensboek met van die Lees verder Boek-op-Benen (BoB)

Ik kijk mijn ogen uit – toerusting voor het pastoraat

Voor ik over pastoraat begin, eerst een brok prachtige poëzie:

Licht, van mijn stad de stedehouder,
aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder,
draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen
of ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen
en elk zijn naam in vrede draagt.

Huub Oosterhuis is de dichter van deze woorden. Ze vormen het 2e couplet van het lied “Licht dat ons aanstoot in de morgen”, o.a. te vinden in het Nieuwe Liedboek, lied 601, klik hier om te luisteren. Ik citeer dit gedicht van Oosterhuis, omdat voor mij een belangrijke kern van het pastoraat wordt verwoord. Het licht dat van de Vader, God, zelf is, vormt een steevaste schouder – betrouwbaar en vaststaand. Dit licht en deze schouder draagt of dragen mij, net zoals de Goede Herder het teruggevonden schaap op de schouders heeft. Hij draagt jou en mij, want zo kunnen we meezingen: “ik ben jouw kijkend kind”. Ieder mens staat in dit intieme verband en verbond met God.

Omkering

Tegelijk maakt Oosterhuis een o zo sterke omkering: Lees verder Ik kijk mijn ogen uit – toerusting voor het pastoraat

Gaaf, een kerkproeverij!

Er zijn tegenwoordig tig manieren om mensen uit te nodigen. Ik zie het bij mijn kinderen die zelfgemaakte kaartjes maken om klasgenootjes te vragen voor hun verjaardag. Wanneer ik zelf jarig ben, dan stuur ik een e-mail of een berichtje via Facebook. Behalve mijn 90-jarige oma, want haar bel ik natuurlijk op. Zij heeft geen computer thuis. Gemak dient de mens: via het internet is het een fluitje van een cent om uitje te plannen via een datumprikker. De datum waarop de meeste mensen in de gelegenheid zijn, wordt gekozen als definitieve plek in de agenda. Natuurlijk kun je spontaan iemand vragen om ergens wat te gaan drinken. Tig manieren dus om iemand uit te nodigen.

Uitnodigen voor een kerkdienst

Maar: heb je weleens bij jezelf bedacht om iemand uit te nodigen voor een kerkdienst of een activiteit in de kerk, om eens de kerk te proeven? Als je het hele spectrum van altijd-kerkgangers tot af-en-toe-kerkgangers bekijkt, Lees verder Gaaf, een kerkproeverij!

Onmacht

Overspannen dominee (gevonden op www.eo.nl)Als ik ga Googelen met de zoektermen “overspannen” en “dominee”, dan kom ik diverse resultaten tegen, klik hier. Bovenaan dominee Gremdaat over een overspannen Nederland. Vanaf resultaat nr. 2 kom ik terecht bij de vooral christelijke media waar dominees worden geïnterviewd of zelf terugblikken. Conflictsituaties tussen dominee en kerkenraad / gemeenteleden. Ik zie de link naar de webpagina van het Reformatorisch Dagblad waar in 2014 een roep of eerder schreeuw van een domineesdochter is geplaatst: “Ik wil mijn vader terug”, klik hier. Toentertijd vond ik het al een heftig verhaal. Nu ik dat weer lees, komt het nog extra hard bij me binnen.

Op Facebook had ik het bericht al geplaatst in januari van dit jaar, op mijn blog de laatste dag van januari in nog wat voorzichtige bewoording over (de) trage vragen. Nu gewoon concreet: Lees verder Onmacht

Mensheid in drieën, een kerstgedachte

EenderdeWeleens gehoord van het verschijnsel één derde – één derde – één derde? We komen het tegen in allerlei culturen, in eeuwen mensengeschiedenis, in landen, steden, dorpen, straten, in groepen, op werkplekken zoals het kantoor, in families, gezinnen etc. Als je mensen de taak geeft om iets te doen voor een groep of om iets te verwerkelijken, dan voelt ongeveer 30% zich daar verantwoordelijk voor en gaat aan de slag. 30 tot 35% wil best iets doen, zolang precies duidelijk is wat de taak behelst. En de rest, u raadt het al, probeert daaronder uit te komen. Je zou deze drie één-derdes de getallen van de mensheid kunnen noemen.

Een bekend voorbeeld voor het één derde – één derde- één derde-principe is tijdens een voetbalkampioenschap waaraan het Nederlands Elftal normaliter meedoet. Lees verder Mensheid in drieën, een kerstgedachte

2025

RJvA als 90jarige (Oldify)
De iPhone-app “Oldify 2” die mij, bouwjaar 1973, als 90plusser tekent.

Hoe zal het zijn over 50 jaar? Dan ben ik 92, in ieder geval in theorie. Wellicht heb ik dan al mijn levensadem teruggegeven aan God. En jij lezer misschien ook. Of je bent net in je zestiger jaren of over de zeventig. Hoe het zal zijn over 50 jaar dat weet niemand. Ik vond het wel aardig om via een iPhone-app “Oldify 2” te kijken hoe ik er zal zien over 50 jaar. Een voorbeeldje van mijzelf zie je hiernaast:

Vooruitreiken naar het jaar 2065 is geen doen. Laat staan naar 2025, 10 jaar verder. Dat ik hierover nadenk heeft deels te maken met de vernieuwende krachten die loskomen in de kerk die ik dien als predikant, de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). De kerk in Zunderdorp maakt daarvan deel uit. De landelijke kerk ontplooit nieuwe initiatieven. Er is een roep tot back-to-basics en weg met allerlei overbodige vergaderlagen. Het fundament van de kerk: hoe volgen we als door God geliefde en vergeven mensen de weg van Jezus Christus? Klik hier voor de nota van ds Arjan Plaisier, secretaris van de Protestantse Kerk in Nederland.

Ik las een paar maanden geleden in een landelijk dagblad hoe de wereld volgens futurologen eruit ziet in 2025. Internet wordt Lees verder 2025

#jezusdebat – wat zit er in het Visnet?

Het #jezusdebat in de Noorderkerk (foto: Cor Verkade via Twitter)
Het #jezusdebat in de Noorderkerk (foto: Cor Verkade via Twitter)

De ene Visser, Paul,  hield zijn vishengel stevig vast, de andere Visser, Rob, liet zijn hengel dansen en zwiepen. Zo kijk ik terug op de avond gisteren in de Noorderkerk in Amsterdam.

Klojo

Het #jezusdebat kreeg vooral vorm in het uitwisselen van gedachten en geloof. Mooie volzinnen. Scherpe observaties. Af en toe een grapje waardoor het in grote getalen aanwezige publiek weer even kon ademhalen. Zoals een nieuwe definitie van de zondaar, namelijk een klojo. Lees verder #jezusdebat – wat zit er in het Visnet?

Twee Vissers gaan vissen – wie is Jezus?

Twee dominees, Paul Visser en Rob Visser, gaan 1 oktober vissen. Op zoek naar dé Vis van hemel en aarde.  Ofwel: ze gaan in debat over de vraag “Wie is Jezus?” Plaats van de ontmoeting is de karakteristieke Noorderkerk in Amsterdam.

Twee vissers met hun 'vangst', de Vis
Twee vissers met hun ‘vangst’, de Vis

Jezus zonder handen
Op allerlei manieren wordt reclame gemaakt om bij deze avond aanwezig te zijn. Op de foto hiernaast zien we de twee dominees achter een Jezusbeeld staan. Opvallend detail: ze staan op een zanderige vlakte en het Jezusbeeld heeft geen handen (meer).
Ik ben van plan naar het debat te gaan, omdat de vraag “Wie is Jezus?” mij immer boeit. De vraag sijpelt door de wekelijkse preekvoorbereiding en het dagelijkse kerkenwerk heen. De woorden klinken zacht mee bij een pastoraal bezoek. Iedere keer weer ben ik verrast hoe Jezus in de evangeliën reageert, praat, doet en onderneemt. Hij speelt met openbaarheid en privé. Stelt tegenvragen en hult zich in stilzwijgen. Vertelt gelijkenissen en verhalen die na 2000 jaar nog steeds glanzen.

Gezeur
De andere reden om de vissessie mee te maken Lees verder Twee Vissers gaan vissen – wie is Jezus?

Ober

Afgelopen dinsdag zag ik in de Volkskrant (21 april 2015) een heel treffende tekening van Jos Collignon.
De beeldtaal legt strak en stevig de vinger in de open wond: zijn de vluchtelingen, de asielzoekers vanuit Afrika naar Europa de vlieg in de soep van de Europese gemeenschap?

(C) Jos Collignon in De Volkskrant, di 21 april 2015 (klik op de tekening voor een vergroting in een aparte pagina)
(C) Jos Collignon in De Volkskrant, di 21 april 2015 (klik op de tekening voor een vergroting in een aparte pagina)

De voorzitter van de Generale Synode van de Protestantse Kerk in Nederland, ds Karin van den Broeke, heeft een gebed geschreven Lees verder Ober

Togashoot (Predikantendag 2014)

Vandaag een enerverende en mooie dag geweest in de Nieuwe Kerk in Amsterdam: ruim 500 collegae verbonden aan en werkzaam in en voor de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) ontmoeten elkaar. Dit alles ter gelegenheid van het 10jarig bestaan van de PKN, al viel het me wel op dat  nauwelijks aandacht is besteed aan dit jubileum. Hoe het ook zij, interessante sprekers, boeiend materiaal, bezinning en reflectie, een goede dag om op terug te kijken.
Een van de hoogtepunten (en voor sommigen een dieptepunt) was de befaamde en in diverse media besproken togashoot. N.B. Inmiddels gaan stemmen op om dit woord mee te laten doen met Van Dale’s Woord van het Jaar 2014.
Voorgangers werden door de organisatie van de Predikantendag gevraagd om in toga (met of zonder stola) bij het monument op de Dam in Amsterdam te poseren met z’n allen.  Het ludieke karakter van de togashoot was niet voor iedere dominee even duidelijk,  Lees verder Togashoot (Predikantendag 2014)