Categoriearchief: Pinksteren

Pinksterfoto-wedstrijd 2021

Vanmorgen is in de Alexanderkerk de Pinksterfoto-wedstrijd gehouden. Tijdens de kerkdienst op deze Eerste Pinksterdag hebben verschillende gemeenteleden en belangstellenden hun Pinkstergedachte willen delen via eigengemaakte foto’s en plaatjes.

De oogst is heel divers, zoals je kunt zien. Als je op de foto klikt dan opent je browser een nieuw tabblad, zodat je de foto goed kunt zien.In het onderschrift vind je de naam van de maker en de begeleidende tekst.

Ook al is het woord “wedstrijd” te lezen, er was geen jury. Door middel van loting hebben we naam uit de collectezak getrokken. De prijswinnaar is Ursula Boschma. Ook via deze plek van harte gefeliciteerd Ursula!

Ik zou zeggen: geniet van al deze persoonlijke doorkijkjes van mensen en hun beleving van de Geest van God.

Mooie Pinksterdagen gewenst,
ds Robert-Jan van Amstel, 23 mei 2021

De kerkdienst is terug te zien op het YouTube-kanaal van de Alexanderkerk:

Mijn Duitse collega Pfarrer Peter Michael Schmudde (Worbis) heeft een gedicht bijgevoegd van een vriend van hem:
Die Wolke zieht Kreise, die Zeit nimmt den Lauf, die Liebe singt leise, die Hoffnung blüht auf. Und eins wird geboren und eines muß gehn, und nichts ist verloren, die Hoffnung bleibt stehn.
Und eines muß weinen, das andere lacht. Die Hoffnung wird scheinen noch tief in der Nacht. Und morgens im Garten ist alles vorbei, Du mußt nicht mehr warten, die Hoffnung blüht neu. Die Wolke bringt Regen, die Erde gibt Brot. Die Hoffnung hat Segen noch mitten im Tod.
Und wie wir uns mühen und wie wir uns drehn, die Hoffnung wird blühen und niemals vergehn.
»Wiedergeboren zu einer lebendigen Hoffnung …« (1. Petrus)
(Gedicht von meinem Freund Michael Greßler aus dem Jahr 2017)

Lees verder Pinksterfoto-wedstrijd 2021

Biografie van de Geest

Geen begin en eind

Waar begin ik aan…. een korte biografie schrijven over nota bene de heilige Geest van God. Hoe kan ik van een ongrijpbaar onderwerp iets tastbaars en mededeelzaams maken? Als biografieën een overleden persoon als onderwerp hebben, dan is er een begin en een einde. Er zijn ook (auto-)biografieën van en over (nog) levende personen. Het begin is er, het einde ligt in Gods horizon. Maar hoe doe ik dat als het gaat om de Geest die ooit begonnen is en geen einde kent, niet is te vatten in de menselijke tijdlijn?

Bladeren in de Bijbel

Beginnen met bladeren in de Bijbel is een goede start: de Geest van God komen we direct in het begin van de Bijbel tegen. Er is geen inleiding of voorwoord, ineens is de Geest daar, Genesis 1, vers 1:

In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was nog woest en doods, en duisternis lag over de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water. God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht. 

Een boek licht op, God schrijft geschiedenis (Foto: olena sergienko @unsplash)

Er is duisternis. Het levensboek van de schepping is nog dicht, alsof de Geest de eerste lezer wordt. Dan ineens knipt God (een) licht aan en het verhaal van God en onze wereld kan beginnen.

De Geest is dus ahistorisch, net als God Zelf: woordloos, zwevend, broedend, afwachtend, los van iedere tijdlijn en historie. Het Hebreeuwse, vrouwelijke (!) woord voor “geest” in het Oude Testament luidt ruach. Andere vertalingen zijn wind, luchtstroom, bezieling. Het woord is verwant met rawach. Dat is te vertalen als “ruiken” en ruiken doen we met onze neus.

In het Nieuwe Testament horen we van pneuma, Grieks voor “Geest”. Regelmatig is pneuma gepaard met het woord Hagion, “heilig”, zoals in Lucas 3, vers 22 waar we horen van de heilige Geest die in de gedaante van een duif op Jezus neerdaalt, als Hij gedoopt wordt door Johannes de Doper.

Bladerend tot aan het slot van het boek Openbaring, dan zijn we inmiddels 66 Bijbelboeken verder, horen we een sprekende Geest die samen met de bruid, de kerk, zegt: “Kom!” (Openbaring 22, vers 17)

Hij heeft door de Bijbel heen een hele geschiedenis meegemaakt, menselijk gesproken. Tussen de eerste en laatste bladzijde van de Bijbel komt Gods Geest op allerlei manieren in actie en ter sprake waardoor Zij zich meer en meer ontvouwt.

Ontvouwen

Wat ik inmiddels geleerd heb van het lezen van biografieën is dit: Lees verder Biografie van de Geest

Glas-In-Beton (dominees-vlog)

Bas van Zuijlekom, predikant van de SGA-kerk en ik, predikant van de PKN-gemeente, hebben van de week een eerste dominee-vlog gemaakt in de Alexanderkerk in Rotterdam. We hadden eerder al met elkaar overlegd om elkaar te bemoedigen, met elkaar te bidden en om ons te laten inspireren door het kleurrijke glas-in-beton-raam van de kerk, gemaakt door Johan Verheij in de jaren 60 van de vorige eeuw.

Juist in deze tijd van de corona-crisis en de anderhalvemeter-samenleving willen we verbinding maken met elkaar en met onze beide gemeenten die we dienen als predikanten.

We presenteren vandaag dus onze eerste dominees-vlog. Het is hier en daar nog wat onwennig en nieuw. Tegelijk zijn we beiden enthousiast en vinden we het leuk om te doen; het smaakt(e) ons naar meer. Hopelijk jullie ook.
We mediteren bij het mooie en kleurrijke glas-in-beton over de weg en over vogel, daarbij bidden we voor ‘urbi et orbi’ en tot slot geven Bas en ik de zegen van St. Patrick mee.

Ik zou zeggen, kijk en geniet van deze dominee(s)-vlog.
Reacties kun je kwijt op het YouTube-kanaal van de Alexanderkerk, klik hier, en van de SGA-gemeente, klik hier. Abonneer je op onze kanalen, dan blijf je op de hoogte.

Alvast goede Pinksterdagen gewenst.
ds Robert-Jan van Amstel, 27 mei 2020

Filmpje is gemaakt door Sander Nieuwehuijse, 25 mei 2020

Samen geroepen (Pinksteren 2013)

Pinksteren, schilderij van He Qi (www.heqigalleries.com)
Pinksteren, schilderij van He Qi (www.heqigalleries.com)

A.s. zondag 19 mei vieren we het Pinksterfeest. De uitstorting van de Heilige Geest over alle mensen. De verbazing die er was in de bijbelse tijd (zie Handelingen 2) wat er gebeurde met de mensen die door de Geest werden aangevuurd, is altijd gebleven, tot aan vandaag. Pinksteren betekent voor mij dat mensen van alle tijden en alle plaatsen op spanning worden gehouden. We zijn meer dan alleen maar een verzameling van moleculen, of zoals Gerrit Komrij een keer zei: “een zak met botten met wat bloed erin”. De Geest maakt van ons een levend wezen in plaats van een lemen pop of een dummy. We herinneren ons met Pinksteren dat we leven van geleende Adem, geschonken door God (Prediker 12, vers 7). Die Adem geven we ooit een keer terug.

Pinksteren is het ultieme teken dat Jezus door de Geest wil verbinden: harten, zielen, mensen. Werken aan het visioen van Gods Koninkrijk. Doe gerechtigheid, wordt voor de ander een naaste. En een naaste worden is grote klus; een naaste zíjn brengt een hart veel minder in beweging, want dan komen er vragen om de hoek kijken als: “wie is mijn naaste dan?” of “is die liefde voor de naaste begrensd of niet?”

Pinksteren is samen geroepen worden, samen een weg gaan, één in Christus zijn.

Voor de Pinksterdienst in de Engelse Kerk, a.s. zondag 19 mei, 19:00 uur (Begijnhof, Amsterdam) heb ik een tekst geschreven op de melodie van Gezang 477 (Liedboek voor de Kerken).

Samen geroepen
samen gaan zoeken
naar de Stem die ten diepste raakt.
Samen behoren
samen op sporen
waar God allen de weg weer baant.
Samen beginnen
samen omringen
gevouwen handen
dragen elkander
zo wil God bij ons zijn. Hallelujah!
Samen bewaren
samen aanvaarden
met open armen
het hart verwarmen
in Christus samen Eén. Hallelujah!

Een goed en aangeblazen Pinksteren gewenst!

ds Robert-Jan van Amstel 17 mei 2013