Categoriearchief: Amsterdam

Uitzicht

Het uitzicht is sinds de decembermaand van vorig jaar wordt bij de kerk in ons dorp Zunderdorp flink veranderd. De muur van de begraafplaats wordt verstevigd. Parkeerplaatsen aangelegd. Het vermolmde zithoekje bij de consistorie van de kerk en de oude struiken zijn verwijderd. De grond is opgehoogd, klaar voor een grasveld. Een stevige betonkleurige stenen rand eromheen.

Gedicht van Jaap Zijlstra

De dorpsraad heeft op voorspraak van dorpsgenoot Floor van Dusseldorp een tekst op die rand laten zetten van dominee-dichter Jaap Zijlstra (1933-2015). Jarenlang heeft ds. Zijlstra erediensten geleid in de kerk van Zunderdorp. Na zijn overlijden is hij begraven in een domineesgraf in de graftuin achter de kerk.

Uitzicht
De wolken varen boven,
de schepen beneden mij.
Ik sta en zij bewegen –
zij blijven en ik ga voorbij.

Een prachtige en verstilde tekst geschreven Lees verder Uitzicht

Gaaf, een kerkproeverij!

Er zijn tegenwoordig tig manieren om mensen uit te nodigen. Ik zie het bij mijn kinderen die zelfgemaakte kaartjes maken om klasgenootjes te vragen voor hun verjaardag. Wanneer ik zelf jarig ben, dan stuur ik een e-mail of een berichtje via Facebook. Behalve mijn 90-jarige oma, want haar bel ik natuurlijk op. Zij heeft geen computer thuis. Gemak dient de mens: via het internet is het een fluitje van een cent om uitje te plannen via een datumprikker. De datum waarop de meeste mensen in de gelegenheid zijn, wordt gekozen als definitieve plek in de agenda. Natuurlijk kun je spontaan iemand vragen om ergens wat te gaan drinken. Tig manieren dus om iemand uit te nodigen.

Uitnodigen voor een kerkdienst

Maar: heb je weleens bij jezelf bedacht om iemand uit te nodigen voor een kerkdienst of een activiteit in de kerk, om eens de kerk te proeven? Als je het hele spectrum van altijd-kerkgangers tot af-en-toe-kerkgangers bekijkt, Lees verder Gaaf, een kerkproeverij!

Bestaat God? (deel 1) – Boterletter en atheïsme

Boterletter S(lang)

Als predikant ben ik nu vier jaar werkzaam in Amsterdam en in het dorp Zunderdorp ten noorden van de big city. In dit deel van Gods Wijngaard woekert de ontkerkelijking flink door. De gelijkenis van Jezus Christus over de zaaier (Lucas 8, vers 5vv) komt me prangend voor ogen: het zaaien van het zaad, Gods woord (vers 11), valt hier vooral op rotsgrond. Of de grond is zeer schraal. Ik merk een groeiende onverschilligheid op. Er is nauwelijks belangstelling voor het christelijk geloof. Of vanuit ander perspectief, zoals een Amsterdammer in hart en nieren een keer tegen mij zei:

“Goh, dat je bij een christelijke kerk hoort. Dus je gelooft in een god? Nou, die god van jou is een boterletter. Je hebt er niets aan. De tranen van de wereld spatten van de krantenpagina’s.”

Als ik wat doorvraag, dan is er nauwelijks een tochtgaatje bij de ander te vinden. Hoe kan ik aanhaken bij de zingeving, bij wat van waarde is in het leven van de ander? Laat staan om een koppeling te vinden met (het woord) God. Ik zie de vraagtekens al in de opgetrokken wenkbrauwen van de ander wanneer hij hoort, Lees verder Bestaat God? (deel 1) – Boterletter en atheïsme

K vervangen door R

hartbewaking-zusterDeze herinnering staat gebeiteld in mijn geheugen, al is weer een jaar of wat geleden. Dat zal je vast wel herkennen: bepaalde ervaringen en gebeurtenissen komen je steeds voor ogen, soms op de meest onverwachte momenten. Nu, ik was in het VU-ziekenhuis op de afdeling hartbewaking. Ik had eerder bericht gekregen dat de man van in de 50 een zware hartaanval had gehad en nog een kleinere daarna. Nadat ik me had gemeld bij de balie van de Intensive Care werd ik door een vriendelijke zuster gebracht in de eenpersoonskamer.

Een ruimte waar van alles zoemde. Lees verder K vervangen door R

Spannend lichaam

(bron: PublicDomainPictures.net)
(bron: PublicDomainPictures.net)

In de startblokken

Altijd een prachtig en magisch moment, als de sprinters in de startblokken staan zoals bij het EK atletiek in Amsterdam of de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. De spieren spannen zich. Het lichaam zet zich schrap. Opperste concentratie neem ik waar in de ogen van de sporters. De oren zijn gespitst op die ene startknal om vliegensvlug de 200 meter te rennen op de baan. Ik heb zo’n startmoment weleens in slow-motion gezien. Beeldje voor beeldje zie ik in de renner na het startschot een bubbel aan energie vrijkomen die naar alle uithoeken van het lichaam meandert. De sportschoenen duwen zich af van het startblok. Het gezicht van de degene die deze krachtprestatie heeft te leveren, straalt een onafgebroken doelbereik uit. Ongelooflijk hoe lichaam en geest hier samenwerken. Verwonderlijk hoe een mens dit staaltje van sportkunst kan beoefenen.

Zou het iets voor mij zijn geweest? Lees verder Spannend lichaam

Jaap Zijlstra overleden en herdacht

Jaap Zijlstra (2015)Dichter-dominee Jaap Zijlstra is thuisgekomen bij God. Een leven begonnen in 1933 vindt nu toegang in de hemelse gewesten. Op Facebook heb ik een paar woorden n.a.v. zijn overlijden geschreven. Als je naar beneden scrollt, kun je het rouwbericht van de familie lezen.

Verder heb ik een paar geluidsopnamen via Soundcloud beschikbaar gesteld waar Jaap Zijlstra spreekt in kerkdiensten bij DmB en in Zunderdorp.
Je vindt een link naar de preek die ik uitgesproken heb tijdens de uitvaartdienst.
De dienst waar we Jaap Zijlstra herdenken is terug te vinden op Kerkdienstgemist.nl of via YouTube.

Lees verder Jaap Zijlstra overleden en herdacht

Twee Vissers gaan vissen – wie is Jezus?

Twee dominees, Paul Visser en Rob Visser, gaan 1 oktober vissen. Op zoek naar dé Vis van hemel en aarde.  Ofwel: ze gaan in debat over de vraag “Wie is Jezus?” Plaats van de ontmoeting is de karakteristieke Noorderkerk in Amsterdam.

Twee vissers met hun 'vangst', de Vis
Twee vissers met hun ‘vangst’, de Vis

Jezus zonder handen
Op allerlei manieren wordt reclame gemaakt om bij deze avond aanwezig te zijn. Op de foto hiernaast zien we de twee dominees achter een Jezusbeeld staan. Opvallend detail: ze staan op een zanderige vlakte en het Jezusbeeld heeft geen handen (meer).
Ik ben van plan naar het debat te gaan, omdat de vraag “Wie is Jezus?” mij immer boeit. De vraag sijpelt door de wekelijkse preekvoorbereiding en het dagelijkse kerkenwerk heen. De woorden klinken zacht mee bij een pastoraal bezoek. Iedere keer weer ben ik verrast hoe Jezus in de evangeliën reageert, praat, doet en onderneemt. Hij speelt met openbaarheid en privé. Stelt tegenvragen en hult zich in stilzwijgen. Vertelt gelijkenissen en verhalen die na 2000 jaar nog steeds glanzen.

Gezeur
De andere reden om de vissessie mee te maken Lees verder Twee Vissers gaan vissen – wie is Jezus?

ROGGBIV, de regenboog

Herken je de neiging dat je wat extra gas geeft in je auto of wat harder gaat trappen op je al dan niet elektrische fiets om iets dichterbij dat fantastische natuurfenomeen te komen, de regenboog?
Regelmatig probeer ik ‘op tijd’ te zijn om te zien waar de regenboog de aarde raakt.
De regenboog: in natuurkundig opzicht een staaltje schoonheid in de schepping. Terwijl de zon laag staat en de regen valt, kan een kleurrijke boog verschijnen tegen een donkere wolkenlucht. We kunnen wetenschappelijk zeggen dat het zonlicht door de regendruppeltjes wordt gesplitst in kleuren: Rood Oranje Geel Groen Blauw Indigo Violet, ofwel: ROGGBIV.
Tóch heeft de regenboog iets magisch voor mij. Tóch geef ik er meer aandacht aan. Ik hoorde iemand eens zeggen:

“Als ik een stukje van de regenboog kon pakken, dan maakte ik de wereld helemaal mooi van al die kleuren”.

Weleens geprobeerd één van de bogen van de regenboog te bereiken? Mij is dat nooit gelukt, behalve rakelings. Ik kan me daarom goed voorstellen, dat sinds de mens in staat is de wereld te vatten in woorden, gedachten en verhalen, de regenboog in allerlei verhalen, sprookjes en mythen is terug te vinden. Eén daarvan is een Iers verhaal. Lees verder ROGGBIV, de regenboog

Hier wil ik komen

De zenuwen en de beginspanning tijdens de eerste minuten van de intrededienst afgelopen zondag waar ik verbonden werd aan de Protestantse Gemeente Amsterdam tbv Stichting Diensten-met-Belangstellenden, kon ik maar moeilijk bedwingen. Een nieuwe toekomst daagt, nee: is nú al begonnen in hartje Amsterdam; evangelisatiewerk zoals dat officieel heet. Niet op een zeepkistje staan roepen op het Spui, maar nodigend en laagdrempelig aanwezig zijn in de stad. Heb je belangstelling voor het evangelie, voor God, voor Jezus Christus, voor rust, voor mooie muziek, voor ontmoetingen, dan zijn de DmB-diensten op zondagavond uitgelezen momenten. De Engelse Kerk in de rustoase Begijnhof is voor iedereen toegankelijk.  Ik ben beroepen het werk van de Stichting bij te staan, naast het verkondigen van Gods rijke liefde voor mensen en het Evangelie van Jezus.

Marten Kamminga bespeelt met verve de vleugel en dirigeert zijn koor Vox Nio

“Mag ik dat gaan doen, hier in de stad waar de grond schraal kan zijn?”, zo spookte deze vraag door mijn hoofd tijdens het begin van de intrededienst. In de voetsporen gaan van de christelijk gereformeerde dominee R.J. van Pagée die in 1963 is begonnen in de Pniëlkerk in Amsterdam-West. Hij is opgevolgd door ds Jaap Zijlstra, ds A.F. Troost, ds K. Staat… Namen met een echo in kerkelijk Nederland.
Het antwoord op die rondspokende vraag kwam vanzelf voor de geest: Lees verder Hier wil ik komen