Tagarchief: liefde

Ik hou van jou

In de wijk Montmartre in Parijs is bij een park een bijzondere muur te vinden. Het parkje zelf is niet zo’n toeristentrekker, de muur van 40 vierkante meter des te meer. Op de muur staan de woorden “Ik hou van jou” te lezen in 250 verschillende talen. In 2000 heeft de kunstenaar Frédéric Baron zijn kunstwerk onthuld en sindsdien is het dus een topper voor de toeristen. Al Insta-end en Facebookend worden de selfies gedeeld.  

De “Ik hou van jou”-muur (foto via Wikipedia)

Regelmatig is het dringen voor de muur, want met name toeristen maken graag een selfie voor hun achterban, Lees verder Ik hou van jou

Kerst: liefde in een mensenhuid(je)

Het viel me al op in november. Ik zag in de buurt waar ik woon en ook in Alexanderpolder woonkamerramen versierd worden met spuitsneeuw. Of lichtjes gedrapeerd langs het raamkozijn. Kerstmannetjes. Kersthertjes. Kerststerretjes. Kerstfiguurtjes. Kerstlampjes. Terwijl de ouwe baas uit Myra nog voet aan wal in Zaanstad moest zetten… Goed, ik weet het: in augustus zijn er al grootgrutters die voorzichtig de kruid- en pepernoten uitstallen in hun winkels. Toch valt het me extra op dat het Kerstgevoel steeds eerder komt, als ik de versieringen in en rondom huizen, straten en pleinen zie. Zou het te maken kunnen hebben met de steeds meer uit de hand lopende discussie als een vlieg in de zalf, rondom de knechten van de Goedheiligman?

Kerstgevoel

Het verlangen naar licht, naar gezelligheid, naar een feest dat (nog?) niet besmeurd is Lees verder Kerst: liefde in een mensenhuid(je)

Wie is als God?

Hoe zou een filmregisseur die visueel krachtige, soms wrede, soms wonderschone visioenen van Johannes in het boek Openbaring in beeld brengen? In het 20e hoofstuk (klik hier voor de tekst) kijken we met Johannes mee: een engel daalt af uit de hemel met de sleutel van de onderaardse diepte in zijn hand. Het kwaad wordt gebonden. De eerste opstanding. De laatste strijd om de stad Jeruzalem. En dan die scene waar de doden, jong en oud, voor een grote, witte troon staan. Als je je eigen verbeelding erop loslaat, dan is het onbevattelijke voelbaar.  Lees verder Wie is als God?

“Doe eens normaal” – jeugddienst Palmzondag 1 april 2012

Preek zondag 1 april 2012. Palmzondag/Palmarum. Afsluiting catechese-seizoen // jeugddienst
Van: ds R.J. van Amstel, Barendrecht
Plaats: Hervormde Gemeente (PKN) “Dorpskerk”, Barendrecht.
Muzikale medewerking: Hans van Gelder, cantor-organist en I.J.E.-koor Rotterdam olv. Theo Barendrecht
Thema: “Doe eens normaal”
Tekst:  Matteüs 21, vers 1 t/m 17 in de versie “Torrie van Mattie”


Druk, drúk dat het is, niet normaal. Uitgelaten mensen. Met hun wuivende takken van de bomen. Energie, enthousiasme. Een ventielfunctie voor de spanning die er al een tijd hangt in Jeruzalem. De joodse uitleggers van de Schriften in de tempel vertellen al heel lang dat een Messias zal komen om de onderdrukking, de uitbuiting, het morele failliet van de samenleving te herschikken.

De messias is degene die de boel aan kant zal brengen. De samenleving zal weer worden zoals God dat graag wil. Want zoals de Romeinen dat nu doen met Pilatus, de burgemeester van Jeruzalem, met hun zware belastingen die rechtstreeks naar Rome gaan… schande! Op de muren van huizen staan woorden gekerft, grafitti in die tijd, die er niet om liegen: “Een levende Romein is er één te veel!”

Ik zie Jezus daar gaan, ik moet wel op mijn tenen staan om Hem te zien. Lees verder “Doe eens normaal” – jeugddienst Palmzondag 1 april 2012

Be the One – Moby, een sonotheologicum

Sinds het muziek-streaming-programma Spotify op mijn computer staat, gaan er vele deuren open naar allerlei muziekstijlen, -stromingen, -soorten en -categorieën. Of het nu een uithoek is in het Verre Oosten of midden in de jazz van New Orleans, vergeten opera’s en André Rieu, Top 40 en Moby tot death metallic-electro-grunge en geestelijke liederkens: dit alles is te vinden in een catalogus dat op dit moment een mindboggling 30 miljoen tracks kent.  Wanneer ik voor het laatst een CD heb gepakt en in de speler heb gestopt, dat is al weken geleden. Dat zegt iets over het medium Spotify. Ik ben om wat dat betreft.

Sonotheologie

Spotify is een onuitputtelijke bron om coperniciaanse nieuwsgierigheid en columbusiaanse ontdekkingsdrift te voeden. Soms is de resultatenlijst klein en soms pagina’s lang. Vooral die uitgebreide lijsten zijn een Fundgrube voor toevallige én intense ontmoetingen met (voor mij) nieuwe muziek.
Spotify is een geweldige manier sonotheologie te ontdekken. In geluid, in muziek is God vormgever en wordt Hij vorm gegeven. Het samenspel tussen God en de mens is voor mij vooral in muziek te ervaren. Het zoeken in die immense muziekzee levert bijzondere muzikale ontmoetingen. Waar ik God hoor.
Niet zolang geleden kwam ik terecht bij muziek van Moby (New York, 1965; hier meer biografische gegevens in het Nederlands). Hij is een bekende artiest (techno-musicus), vooral in de jaren 90 van de vorige eeuw zijn diverse liedjes van hem in de Top 40 geweest. Een mooi voorbeeld: Natural Blues uit 1999.

De clip op YouTube:

Lees verder Be the One – Moby, een sonotheologicum