Tagarchief: Toerisme

Togashoot (Predikantendag 2014)

Vandaag een enerverende en mooie dag geweest in de Nieuwe Kerk in Amsterdam: ruim 500 collegae verbonden aan en werkzaam in en voor de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) ontmoeten elkaar. Dit alles ter gelegenheid van het 10jarig bestaan van de PKN, al viel het me wel op dat  nauwelijks aandacht is besteed aan dit jubileum. Hoe het ook zij, interessante sprekers, boeiend materiaal, bezinning en reflectie, een goede dag om op terug te kijken.
Een van de hoogtepunten (en voor sommigen een dieptepunt) was de befaamde en in diverse media besproken togashoot. N.B. Inmiddels gaan stemmen op om dit woord mee te laten doen met Van Dale’s Woord van het Jaar 2014.
Voorgangers werden door de organisatie van de Predikantendag gevraagd om in toga (met of zonder stola) bij het monument op de Dam in Amsterdam te poseren met z’n allen.  Het ludieke karakter van de togashoot was niet voor iedere dominee even duidelijk,  Lees verder Togashoot (Predikantendag 2014)

Silenzio per favore

Onlangs opende ik een map vol vakantiefoto’s op mijn computer. Bij één foto borrelde gelijk een verhaal op. Ik was samen met mijn vrouw Mariëtte in 2012 vakantie vlakbij Turijn. Graag wilde ik de kerk, de Johannes-de-Doper-kathedraal ofwel de Dom van Turijn, bezoeken. Want in dat godshuis wordt de lijkwade van Jezus Christus sinds 1578 bewaard. Het betreft een stuk stof van ruim 1 bij 4 meter. Daarin zou Jezus zijn gewikkeld nadat Hij van het kruis op Golgotha was afgehaald en begraven zou worden. Een vage afdruk is te zien van het gezicht van Jezus Christus, zijn lichaam, zijn armen en benen. Tot op vandaag wordt er hevig gedebatteerd of deze lijkwade nu echt is of niet.

Plaats van de lijkwade in Dom van Turijn (foto: R.J. van Amstel, juli 2012)De lijkwade ligt in een rijkversierde ruimte (klik op de foto): dieprood toneeldoek, veel goudgerand goed, dik spik en span glas. Daarachter staat de kist waarin het doek wordt bewaard en beschermd. Het doek zelf is dus niet zichtbaar. Af en toe wordt het doek tentoongesteld. Dat betekent dikke rijen voor de deur van de kerk.

Terwijl ik voor het raam stond en iets tegen Mariëtte wilde zeggen dat ik het jammer vond dat de lijkwade niet zichtbaar was, kreeg ik direct Lees verder Silenzio per favore

Nog één foto

“Oh sórry!”, klinkt het op de Prinsengracht in onvervalst Amerikaans met die typische r-klank. Net gaat deze toerist midden op de Prinsengracht staan tegenover een prachtig grachtenpand. Pakt zijn veel te rijk uitgeruste digitale camera hangend voor zijn dito buik en plaatst deze voor zijn aangezicht. Knipogend kijkt hij naar het schermpje van het toestel en drukt op het knopje. Het had zijn laatste foto geweest, denk ik, Lees verder Nog één foto