Tagarchief: Kind

De piek van drie

Pieken kerstboom (Monitor Kerstuitgave 2015) foto van internet (public domain)Sinterklaas eruit en kerstboom met piek erin – tot in mijn vroegste herinneringen was het bijna een ritueel in het gezin waar ik geboren en getogen ben. Zodra het kalenderblaadje van 5 december weggescheurd kon worden, werd heel snel een fiere kerstboom gehaald. Zijn top kietelde het plafond. In de woonkamer kreeg deze boom een plek vol in het zicht. Ik moest letterlijk om de boom heen lopen, want hij nam ruimte in. Iedereen kon er dan zo’n vier weken kijken en genieten.

Kerstballen en engelenhaar

De grote kartonnen dozen werden van zolder gehaald.  In de ene doos waren de zorgvuldig ingepakte kerstballen te vinden, rood, zilver, sommigen met nepsneeuw, glitters en de ene bal met de kerstman op de slee voortgetrokken door zes herten. En in de andere waren slingers en zilverkleurige sliertjes. Doosjes met engelenhaar dat altijd prikt en met de handschoen op een heleboel kleine elektrische lampjes gelegd moest worden. Tijdens het versieren van de boom klonk Lees verder De piek van drie

Kijkje in de kribbe

Onlangs zag ik via Twitter een foto voorbij komen van @jehadmaar1taak. Op tafels zijn kerstspulletjes uitgestald. En daarboven een rozekleurig A4tje met daarop de curieuze tekst:

“Kerststallen zijn zonder Jezus,”

en in kleinere tekst daaronder:

“die is te verkrijgen bij de Kassa.”

Blijkbaar heeft de uitbater van de supermarkt te maken met belangstellenden die de kribbe met inhoud meenemen zonder daarvoor te betalen en de rest van de stal laten staan…

De kribbe (voederbak) is de plaats geworden van een pril leventje. In plaats van voedsel voor het inwendige dier, ligt er een mensje genaamd Jezus als levend brood voor de hele mensheid.

Door de woorden van de engel die ieder jaar echoën in menig kerkgebouw, bij de mensen thuis, op scholen worden we uitgenodigd om in de kribbe te kijken. De engel zegt: Lees verder Kijkje in de kribbe

Is het koud in de hemel?

Vandaag een ontroerende gedachtenisviering meegemaakt in de Sint Vituskerk in Blaricum: Olivier, zoontje van vrienden van ons, is afgelopen zondag 10 juni 2012 op vijfjarige leeftijd overleden: “Hij was Olivijf en hij wordt nooit meer Olizes”, zo zei een tante. In 2006 geboren als derde in het gezin. Hartverscheurend om vandaag die twee ouders en hun twee andere kinderen en de beide oma’s het kistje te zien dragen.
Olivier is door vele mensen herdacht: door zijn dappere en emotionele ouders zelf, oma’s, tantes, nichtjes die heel erg dol op hem waren. Ook twee juffen van de Flevoschool in Huizen waar Olivier op school zat, spraken met liefde over ‘hun’ kind. De klasgenootjes van Olivier waren zelf ook erg geschrokken dat hun Olivier er niet meer is. Zo plotseling weggerukt uit hun eigen leven.
Er is zoveel moois gezegd door de kinderen. Eén opmerking bleef met name bij mij haken: “Is het koud in de hemel? Heeft Olivier het nu koud?” Prachtig hoe ongedwongen en eerlijk kinderen kunnen nadenken over afscheid nemen. Zelf heb ik er nog nooit over nagedacht wat de kamertemperatuur is van Gods Huis met de vele woningen.

Hoe kun je afscheid nemen van een vijfjarig kind, dat een veelbelovende en kleurrijke toekomst in zich herbergde?
Mooie liederen werden gespeeld waaronder “Don’t give up the fight” van Racoon:

Bijbelteksten werden gelezen en overdacht: de gelijkenis van Jezus over het bouwen van een huis op zandgrond of op rotsgrond.
En veel gedichten klonken in de kerk, waaronder deze: Lees verder Is het koud in de hemel?