Hier – kraamkamer van geloof

Nieuwebouw, Uilengouw, Zunderdorp (foto: Henk Breur)

Het valt me steeds weer op hoeveel kan veranderen in een stad, in een dorp, in je eigen leefomgeving. Zoals in ons dorp waar aan de Broekergouw nieuwe prachtige huizen worden gebouwd. In je herinnering zie je de manege nog voor je: “Hier heb ik nog paard gereden.” Sommige geboren en getogen Zunderdorpers heb ik  weleens horen zeggen: “Hier in ons dorp is het niet meer zoals het vroeger was. De tijdgeest is anders. Mensen veranderen.” Niet alleen je leefomgeving, ook jij zelf maakt veranderingen door in de loop van de jaren. Wat je hebt losgelaten, wat je hebt teruggevonden, wat je nog steeds belangrijk vindt en waar je verlangens naar uitgaan.

Aha-Erlebnis

In de Bijbel lezen we over Jezus Christus die “weer naar Kana gaat waar Hij van water wijn had gemaakt.” (zie Johannes 4, vers 46) Een Aha-Erlebnis. Hij is er samen met zijn discipelen. Je ziet zijn volgelingen proeven: hier is het begonnen, het geloof in Jezus Christus. Tijdens een bruiloftsfeest al even eerder, bloost het water als wijn wanneer Jezus in de buurt is. H2O wordt bordeaux, appellation controlée Cananium, iets dat waardeloos leek voor de feestvreugde wordt ineens waardevol. De plek van het allereerste wonderteken uit Jezus’ hand en hart.
Als Jezus terugkomt in Kana dan echoot het in de harten van Jezus’ volgelingen: “Hier was het”. Het alledaagse woordje “hier” is als een golfslag die door alle tijden heen gaat. Dat woordje “hier” klink in buslijn 12 in Israël die rijdt naar het toeristische oord Kana in Israël. Een bus vol toeristen die allemaal denken: “hier werd water wijn”. Die golfslag van Jezus’ woorden en werk is tot aan vandaag voelbaar en merkbaar, ook in de dorpskerk van Zunderdorp.

Kraamkamer

Dat vind ik nou het mooie aan Bijbellezen. Johannes 4, vers 46 lijkt slechts een inleiding te zijn. Tegelijk roept het zoveel op. Als Jezus met zijn discipelen Kana binnenkomt, dan komen die leerlingen terug in de kraamkamer van hun geloof. Door het eerste wonderteken van Jezus worden zij overtuigd dat Hij totaal iets nieuws komt brengen. Niet om magie te promoten. Wel dat er nieuwe kansen zijn voor mensen: je kunt van kleur verschieten. Ze zien het huis weer waar ze ooit de bruiloft gevierd hebben. Ze proeven bij wijze van spreken de wijn op de lippen en de tong.
Hoe ziet uw, jouw en mijn kraamkamer van het geloof eruit? Hoe is je geloof gegroeid? Wat heb je eraan overgehouden? Wat is er intussen veranderd, verbleekt, verwaterd of juist tot wijn geworden en proef je daarvan in en door je geloof? De balans opmaken, innerlijk: dáár is het gebeurd. Ergens heb ik het verloren. Hier heb ik het opnieuw gevonden.

Wijn wordt water?

Je hebt vast ervaring met hoe wijn tot water kan worden in het leven. Dat er ziekte is, verdriet, moeite, zorgen in het leven. Al te vaak lijkt het leven eerder een gevecht, een struggle for life. Het leven van een mens, gelovig of niet, beweegt tussen die tegenpolen: feest en strijd, goed en kwaad, top van een berg en een diep dal, smaakrijk en smaakarm, leven en dood.
Jezus komt weer in Kana, met zijn volgelingen. De eerste geloofservaring roept Hij op. Alsof Hij zijn leerlingen weer even eraan herinnert: als je geen onderhoud pleegt aan je geloof te midden van alle dagelijkse dingen, verdwijnt je geloof naar de zijlijn, kan het heel gemakkelijk van wijn water worden. Geloven als christen is steeds weer opnieuw je blik richten. Geloof wil evenwicht brengen in je vreugde, je verdriet, je zorg en je dankbaarheid in de richting van God. Dit alles staat in zijn genadig Licht.

En nu dan?

Wonderen als in Kana – is daar nog iets van te merken in onze tijd? Ja, kijk maar, wonderen gebeuren nog steeds: elkaar vergeven, elkaar helpen in moeilijke tijden, een boodschap halen voor je buren, een praatje maken, een goed gesprek van hart tot hart om wat voorbeelden te benoemen. Te midden van alle veranderingen in je leven, in je leefomgeving, in je stad of je dorp, in onze wereld, is God altijd dezelfde God. Heb je bij Hem een thuis. Hier, kijk maar.

ds. Robert-Jan van Amstel, 30 juli 2017
(bovenstaande tekst is opgenomen in het kerkblad Kerkklanken, uitgave nr.5 2017, van de Protestantse Gemeente in Zunderdorp)