Tagarchief: dagblad trouw

Vloeken in/buiten de kerk

Even bijkomen van wat ik eerder vanmiddag gelezen heb. In Trouw is een interview gepubliceerd met Rikko Voorberg (theoloog en voorganger in Amsterdam) die een pleidooi houdt voor vloeken in de kerk, althans dat dacht ik te lezen in de tekst. Klik hier voor het interview. Bij het lezen en herlezen werd ik meer en meer onrustig. Heeft Rikko Voorberg nu echt een punt of is het gewoon rellerig doen door een steen in de kabbelende kerkvijver gooien?

Wat ik als lezer van het interview begrepen heb is dat de kerk en dan vooral het kerkvolk meer een vuist dient te maken. Krachtig en helder optreden in plaats van een zijig midden houden. Dat de kerk meer zichtbaar mag worden in een stekelige omgeving, daar ben ik het mee eens. Ik betwijfel of die kracht zichtbaarder, hoorbaarder, tastbaarder wordt als in de kerk krachtig gevloekt moet worden. Ik ben in ieder geval niet overtuigd door zijn pleidooi en zijn manier van argumenteren:
1. Voorberg verwijst naar het Oude Testament. In het Oude Testament duikt regelmatig het woord vloek(en) op. Ik ben benieuwd welke tekstplaatsen Voorberg in gedachten heeft om zijn argument te verduidelijken.
2. Hij wijst erop dat er achter “God verdomme” nog een plus komt: God verdomme +. God heeft iets of iemand te verdoemen, “dingen die echt niet kunnen”, zo zegt Voorberg. Het voorbeeld dat hij geeft is deze: “God verdomme oorlog”. Wat wordt dan precies gezegd of gebeden? Tuurlijk, oorlog mag echt niet. Gaat God beter luisteren als een krachtterm klinkt in een godshuis? Lees verder Vloeken in/buiten de kerk

Bleek met een blosje? Over geestelijk leiderschap (1)

In dagblad Trouw van 13 juni j.l. lees ik als slot van een boekbespreking:

“… een kritisch stemgeluid in een van gezapigheid voortkabbelende Protestantse Kerk…”

Met name het woord “gezapigheid” trekt mijn aandacht.  Dat woord zie ik als een eufemisme voor een steeds groter wordend probleem (of uitdaging) in de kerk waaraan ik als predikant verbonden ben. Het gezicht van de Protestantse Kerk in Nederland is vooral bleek met hier en daar een blosje. In mijn ogen straalt het gezicht van de PKN maar weinig uit. Er is te veel kool-en-geit-sparen-mentaliteit. Ik wil niet spugen in de bron waaruit ik drink, maar ik vind het steeds nijpender worden. Ik zou er graag aandacht voor willen vragen.
Ter illustratie een aantal andere zetjes in mijn rug om nader te bezinnen op de PKN en de uitstraling:
– het boekje van prof. dr. A. van de Beek “Is God terug?” (Zoetermeer 2010) spreekt Van de Beek over de kerk die “zich in een toestand van matheid bevindt.” (p.13)

Het vuur is gedempt en men is blij als men nog ergens gloed onder de as bemerkt. {…} Een nieuwe reformatie is nodig.”

– de algemene secretaris van de PKN, dr Arjan Plaisier, hield op 24 april jongstleden een twitterspreekuur. Ik stuurde een tweet met daarin de vraag: “Wat is gezicht van de PKN?”. Ik had al een vermoeden wat er zou komen. En toch was zijn antwoord teleurstellend: Lees verder Bleek met een blosje? Over geestelijk leiderschap (1)