Tagarchief: Grap

Paaslach – de paus en de rabbi

Net als vorig jaar, heb ik vanmorgen tijdens het Paasontbijt in het Jeugdgebouw in Zunderdorp, een Paasmop verteld. Dit in het kader van de risus paschalis, de Paaslach. Een traditie die voortkomt uit de kerk van de Middeleeuwen als een tegenhanger voor alle somberheid en ingetogenheid die de Stille (of: Goede) Week kenmerkte. Na het lijdensverhaal van Jezus, werd op Paasmorgen als de Kerk de Opgestane Christus viert de dag ingeluid met een mop of een grap. Want ook met humor kun je licht brengen in alle donkerte.

Vanmorgen heb ik een mop verteld over een gesprek zonder woorden tussen de paus en een rabbi. Over communicatie gesproken…

Goede Paasdagen met een Glimlach van Boven,
ds Robert-Jan van Amstel, Eerste Paasdag 2015

De paus en de rabbi
In de Middeleeuwen Lees verder Paaslach – de paus en de rabbi

Onsterfelijke boodschap

Gisteravond was ik voorganger tijdens een jeugddienst in de Triomfatorkerk (Barendrecht; daar ben ik van 2008 tot 2012 predikant geweest). De dienst stond in het teken van de vraag hoe je de jongere (en eigenlijk iedere meer of minder kerkbezoeker) kan helpen in beeldvorming en vooral in beleving van een viering/kerkdienst in een kerkgebouw. Ik besef me dat dat geen gemakkelijke vraag en opdracht is. Want de beeldvorming in onze samenleving rond kerk en kerkdiensten is, op zijn zachtst gezegd, niet eenduidig. Vaker hoor ik de woorden ‘saai’, ‘niet relevant’, ‘geen aansluiting op het dagelijks leven’, ‘leuk voor opa’. Veel minder hoor ik: ‘Ik kom graag in de kerk’ of ‘Geen kerkdienst, geen zondag voor mij’ of ‘Opademen na een gevoel van leeglopen door de stress van de week’.

Als dominee had ik, ook voor mezelf, twee gedachten die tijdens de dienst in een nieuw licht kwamen te staan:

1. Ingewikkeld-wijs spreken of allerlei zaken zo genuanceerd en verantwoord mogelijk uit te leggen kunnen sneller dan ik denk het zicht belemmeren op waar het echt om gaat.
Een voorbeeld dat ik gisteren gaf tijdens de dienst kan dit toelichten: Lees verder Onsterfelijke boodschap

Paaslach

Vanmorgen bij het Paasontbijt dat de diaconie van de Protestantse Gemeente Zunderdorp had georganiseerd, heb ik de Paaslach, de risus paschalis, willen oproepen met een grap. De oorsprong van de Paaslach ligt, kort gezegd, in de Middeleeuwen. Monniken zochten een manier om ‘bevrijd’ te worden van de intensieve vastenperiode en voorbereidingen op het Paasfeest. Als ventielfunctie en om de sfeer in de kerk letterlijk te verlichten, vertelden de monniken tijdens de kerkdienst een goede mop die past bij Pasen. De traditie van de Paaslach nam een grote vlucht tot echter de kerkleiding ervoor koos om de Paaslach ‘af te schaffen’, want de kwaliteit van de moppen ging hard achteruit.

Omdat we in Zunderdorp een ingetogen en stemmige Stille Week achter de rug hebben met vieringen op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, wilde ik zoeken naar een bevrijdende lach. Voordat het Paasontbijt werd genoten heb ik onderstaande mop verteld: Lees verder Paaslach